تلاش دانشمندان برای احیای جانوران منقرض شده

ایده احیای حیوانات باستانی هنوز در حوزه تخیل باقی مانده، اما دانشمندان دانشگاه هاروارد گام کوچکی را به سوی این هدف برداشته و DNA یک ماموت پشمالو را در سلول‌های فیل پرورش یافته در آزمایشگاه وارد کرده‌ اند.

به گزارش بیگ بنگ به نقل از ایسنا، ماموت‌های پشمالو هزاران سال پیش منقرض شده‌اند و آخرین گونه ی آنها حدود ۳۶۰۰ سال پیش از بین رفته است؛ اما دانشمندان معتقدند، ممکن است بتوان آنها و گونه‌های منقرض شده دیگر را از طریق روش انقراض‌ زدایی احیا کرد. محققان از یک روش ویرایش ژن موسوم به CRISPR برای قرار دادن ژن‌های ماموت مسئول ایجاد گوش‌های کوچک، چربی زیرپوستی، طول و رنگ مو در DNA سلول‌های پوست فیل استفاده کردند.

قرار دادن DNA ماموت در سلول‌های فیل تنها یک گام اولیه در فرآیند طولانی بازیابی این موجودات محسوب می‌شود. محققان در مرحله بعدی نیازمند شناسایی راهی برای تبدیل سلول‌های ترکیبی به بافت‌های خاص هستند تا ویژگی‌های بروز یافته توسط آنها را بررسی کنند؛ برای‌ مثال دانشمندان باید اطمینان یابند که ژن‌های ماموت‌ها به تولید مو با رنگ و بافت درست می‌پردازند. پس از آن دانشمندان قصد دارند این سلول‌ ها را در یک رحم مصنوعی پرورش دهند؛ اگر آنها بتوانند این سلول‌های ترکیبی فیل-ماموت را زنده نگهدارند، امیدوارند بتوانند فیل‌هایی تولید کنند که در آب‌ و هوای سرد دوام می‌آورند.

محققان تنها پس از موفقیت در زنده نگهداشتن این موجودات ترکیبی، اقدام به انتقال DNA بیشتری از ماموت‌ها در ژنوم فیل‌ها کرده و در نهایت ماموت‌ها را احیا خواهند کرد. این در حالیست که ماموت‌ها تنها حیوانات کاندید انقراض‌ زدایی نیستند. در سال ۲۰۰۳، دانشمندان توانستند تاحدی بز کوهی پیرنئن را که در سال ۲۰۰۰ منقرض شده بود، با شبیه‌سازی یک نمونه بافت منجمد شده بز احیا کنند؛ اگرچه این حیوان پس از تولد تنها هفت دقیقه زنده ماند.

سال‌ها پیش گروهی از دانشمندان از DNA یک ببر تاسمانیایی ۱۰۰ ساله در موزه‌ای در ملبورن استفاده کرده و آن را در جنین موش وارد کردند و دریافتند که این ژن‌ها کاربردی هستند. دانشمندان دانشگاه هاروارد نیز در تلاش برای بازیابی کبوتر وحشی هستند که در اوایل قرن ۲۰ منقرض شد. آن‌ها حدود یک میلیارد حرف DNA را از یک گونه ۱۰۰ ساله کبوتر در موزه استخراج کرده و قصد دارند آنها را در DNA یک کبوتر کوهی معمولی وارد کنند. جزئیات این دستاورد هنوز در مجلات علمی منتشر نشده و باید توسط دانشمندان مورد بررسی قرار بگیرد.

منبع :http://www.hupaa.com/

تاثیرات شگفت انگیز رنگ‌ها بر بدن انسان

تحقیقات جدید نشان می‌دهد، نور آبی در مقایسه با مصرف یک فنجان قهوه از اثربخشی مشابهی برای هوشیار نگه داشتن مغز برخوردار است.

نقش نور آبی در بروز اختلال خواب پیش از این مشخص شده بود؛ استفاده از تلفن همراه یا سایر گجتها مانند تبلت یا لپ‌تاپ در هنگام خواب می‌تواند باعث بی‌خوابی شود.

نور این گجت‌ها باعث سرکوب ملاتونین – ماده شیمیایی کنترل کننده ساعت بدن – می‌شود.

اما نور آبی عملکردهای مثبتی نیز دارد؛ نتایج تحقیقات جدید نشان می‌دهد، نگاه کردن به نور آبی می‌تواند مغز را هوشیارتر کند.

محققان دانشگاه مید سوئد اثر مصرف کافئین و نور آبی بر روی مغز را مورد مقایسه قرار دادند که نشان می‌دهد، هر دو عملکرد تقریبا مشابهی در هوشیار نگه داشتن مغز دارند.

نور آبی و کافئین دارای اثرات متمایزی بر جنبه‌های عملکرد مغزی هستند؛ نور آبی از توانایی بالقوه برای اثرگذاری بر طیف وسیعی از تنظیمات که برای عملکرد شناختی و هوشیاری مهم هستند، برخوردار است.

نور آبی توانایی‌های شناختی مانند حافظه، هوشیاری و زمان واکنش را ارتقاء می‌بخشد.

در حال حاضر از نور آبی برای طیف وسیعی از درمانهای پزشکی استفاده می‌شود؛ محققان بیمارستان دانشگاهی هایدلبرگ از نور آبی برای تسکین درد استفاده می‌کنند.

همچنین قرار گرفتن دو دقیقه‌ای در معرض نور آبی مورد استفاده در دندانپزشکی برای سفید کردن دندانها باعث از بین رفتن باکتری‌های مرتبط با بوی بد دهان می‌شود.

افراد نابینا هم می‌توانند از مزایای شناختی نور آبی بهره‌مند شوند، تحقیقات صورت گرفته در دانشگاه ملبورن نشان می‌دهد، حتی در صورت از بین رفتن بینایی، تغییر در رنگها توسط مغز قابل تشخیص بوده و نابینایان قادر به تشخیص روشن یا خاموش بودن نور هستند.

 

شبیه سازی مرگ یک ستاره روی زمین!

بیگ بنگ: محققان اسپانیایی قصد دارند به منظور بررسی ساختار ستاره‌های درحال مرگ یا غول‌های سرخ، مرگ یک ستاره را روی زمین بازسازی کنند. ستاره‌ها در اواخر دوران زندگی خود دچار انبساط، طپش و کاهش سوخت می‌شوند و با هربار طپیدن، ستاره ابرهایی از گاز را به دورن فضا پرتاب می‌کند که این گازها خود به ستاره تبدیل می‌شوند.

این تصویر را که تلسکوپ فضایی هابل از یک ستاره در حال مرگ به ثبت رسانده است ابرهای گازی را نشان می دهد که به فضا پرتاب شده است که در نهایت به یک نسل جدید از ستاره ها و سیارات منجر می شود.

به گزارش همشهری آنلاین ، محاسبه این صفحات مواد کیهانی که از ستاره‌های درحال مرگ فوران می‌کنند کار بسیار دشواری است اما اخترشناسان راه حلی نه‌چندان ساده را برای رفع این مشکل ارائه کرده‌اند و می‌خواهند مرگ یک ستاره را روی زمین بازسازی کنند.

محققان اسپانیایی قصد دارند در پروژه‌ای جدید به نام Nanocosmos به بازسازی اتمسفر یک ستاره رو‌به‌مرگ که به غول‌های سرخ شهرت دارند بپردازند. طی این پروژه ۶ ساله سه دستگاه پنج متری ساخته خواهد شد تا با استفاده از آنها غبارهای میان‌ستاره‌ای مشابه به آنچه در در لایه‌های خارجی ستاره‌های درحال مرگ وجود دارند بازسازی شوند.

این دستگاه‌ها برای بازسازی چنین غبارهایی از هیدروژن، کربن، نیتروژن، اکسیژن، سیلیکون، تیتانیوم، آهن و دیگر فلزات در دمای هزار و ۵۰۰ درجه سلسیوس استفاده می‌کنند. محققان مرکز زیست‌اخترشناسی اسپانیایی معتقدند اگرچه این پروژه کمی بلند‌پروازانه به نظر می‌آید اما شدنی است. به گفته محققان قرار نیست خود ستاره در این پروژه بازسازی شود بلکه تنها اتمسفر آن شبیه‌سازی خواهد شد.

ستاره شناسان اسپانیایی در پروژه Nanocosmos، برای شبیه سازی مرگ یک ستاره و ساختار ستاره‌های درحال مرگ یا غول‌های سرخ دست به کار شده اند. از چپ به راست: خوزه آنخل مارتین گاگو، کریستین جوبلین و خوزه سرنیچارو

غول‌های سرخ زمانی شکل می‌گیرند که ستاره‌ای هیدروژن خود را برای تولید نور و دیگر تشعشعات به هلیوم تبدیل کند. طی گذشت زمان هلیوم سنگین به سوی مرکز ستاره رانده شده و پوسته‌ای از هیدروژن دور آن تشکیل می‌شود. هیدروژن به تدریج به اتمام رسیده و انرژی و فشار کافی برای پشتیبانی از لایه‌های خارجی ستاره را فراهم نمی‌آورد. همزمان با فروپاشی ستاره، فشار و حرارت بالا رفته و هلیوم را به کربن تبدیل می‌کند و ستاره برای تاباندن انرژی ایجاد شده از سوختن هلیوم منبسط شده و به غول سرخ تبدیل می‌شود.

منبع:http://bigbangpage.com/?p=7361

کشف منبع جدید آب در فضا

دانشمندان بتازگی منبع جدید آب را در منظومه شمسی کشف کرده‌اند.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، یخ آب فراوان‌ترین ماده جامد در جهان به شمار می‌آید و بخش اعظم آن به عنوان محصول فرعی شکل‌گیری ستاره‌ای خلق شده است.

اکنون، جان برادلی از آزمایشگاه ملی لاورنس لیورمور و تیم تحقیقاتی‌اش منبع جدید آب را در منظومه شمسی کشف کرده‌اند.

تحقیقات این دانشمندان نشان می‌دهد باد خورشیدی می‌تواند آب را روی غبار بین‌سیاره‌ای تشکیل دهد.

خورشید، ذرات باردار دارای سرعت بالا را در تمامی جهات ساطع می‌کند و اجرام موجود در منظومه شمسی توسط این باد ذرات (که شدتش به طور مداوم تغییر می‌کند) بمباران می‌شوند.

در این میان، اشیای کوچکی مانند ذرات غبار یا سیارک‌های ریز ممکن است توسط این بادها فرسایش یابند و اشیای بزرگ‌تر مانند ماه نیز که فاقد جو هستند، توسط هر دو باد خورشیدی و شهاب‌سنگ‌های ریز بمباران می‌شوند.

این شکل از بمباران موجب بروز پدیده‌ای موسوم به «فرسایش فضایی» (space weathering) می‌شود.

ذرات غباری ماه که توسط ماموریت آپولو به زمین آورده شدند، دارای «لبه‌هایی» بودند و برای نخستین بار پدیده فرسایش فضایی را نشان می‌دادند.

این ذرات غباری از سیلیکات‌ها تشکیل‌ شده‌اند؛ سیلیکات‌ها ترکیباتی از سیلیکون، اکسیژن، هیدروژن و معدود عناصر فلزی هستند.

لبه‌های آنها نتیجه اصلاحات شیمیایی منبع این ذرات است که از برخوردهای پرانرژی و بمباران پیوسته باد خورشیدی به وجود می‌آیند.

چنین اصلاحی منجر به عدم‌تعادل در ساختار شیمیایی ذرات می‌شود و گاهی پیوندهای اتم‌های اکسیژن و هیدروژن را در سیلیکات‌ها سست می‌کند.

برای تشکیل آب به یک اکسیژن و دو اتم هیدروژن نیاز است و چنانچه سیلیکات، یک اتم از هر یک را ارائه دهد، تنها یک اتم هیدروژن دیگر لازم است و اتم‌های هیدروژن نیز به وفور در باد خورشیدی وجود دارند.

در نتیجه، در صورت وجود شرایط مناسب، این اتم هیدروژن باردار می‌تواند با لبه ذره غبار برای تشکیل آب واکنش نشان دهد.

منبع :http://www.hupaa.com/

این شیء عجیب روی سطح ماه چیست؟

دوربین گوگل تصاویر متناقض و عجیبی از یک شیء بزرگ را بر روی سطح ماه رصد کرده است.

 

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، این شی مثلثی دارای ردیف‌هایی از هفت نقطه‌ نورمانند در طول لبه‌ است.

شیء دو وجهی و مثلثی روی سطح ماه در یک ویدیوی جدید به رسانه‌ها ارسال شد.

این شیء غول‌پیکر که اندازه آن 125 در 90 متر گزارش شده، مانند لبه هدایت‌کننده یک کشتی‌فضایی مثلثی بزرگ به نظر می‌رسد که از هر هواپیمای ساخته‌شده روی زمین بزرگ‌تر است!

به نظر می‌رسد، اشکال دورانی و دارای فضابندی منظم هفت نقطه موجود روی این شیء کاملا مثلثی به طور هوشمندانه‌ای طراحی شده‌اند.

گفته می‌شود تا به امروز هیچ جرم دیگری کشف نشده که با این شیء یا هر شیء موجود روی سطح سیاره دیگری که توسط ماهواره‌ها یا کاوشگرها تفحص شده‌، مطابقت داشته باشد.

البته این اولین بار نیست که چنین مناظر عجیبی که در ظاهر نشان از وجود اشیایی غیرطبیعی دارد در دوربین‌های دانشمندان مشاهده می شود و مدتی علاقمندان موجودات فرازمینی‌ را سرگرم می کند در حالی که این تصاویر در واقع چیزی جز خطای دید در تشخیص عوارض طبیعی سطح سیارات و دیگر اجرام آسمانی نیستند.

منبع:www.hupaa.com

ده حقیقت شگفت انگیز و عجیب علم فیزیک

حقیقت شگفت انگیز علم فیزیک با کمک تعدادی از کاربران توئیتر انتخاب شده و با همکاری یک کیهان شناس تشریح شده است. خورشید می توانست از موز ساخته شده باشد، تقریبا همه جهان گم شده است و سیاهچاله ها سیاه نیستند سه نمونه از این حقایق شگفت انگیز هستند.
به گزارش خبرگزاری مهر، فیزیک بدون شک علمی شگفت انگیز است، ذراتی که وجود ندارند در احتمالات به حساب می آیند، و زمان متناسب با سرعت حرکت شیئی تغییر می کند.

 

نشریه تلگراف 10 پدیده عجیب از این عجایب در علم فیزیک را با کمک تعدادی از کاربران توئیتر و کیهان شناسی به نام مارکوس چاون ارائه کرده است که در ادامه ارائه خواهد شد.

 

خورشید می توانست از موز ساخته شده باشد: خورشید بسیار پر حرارت است زیرا وزن چند میلیارد میلیارد میلیارد تنی آن گرانش عظیمی به وجود می آورد که در نتیجه هسته ستاره را تحت فشاری غیر قابل تصور گذاشته و در نتیجه فشار بالا حرارت فوق العاده تولید می کند. در صورتی که به جای گاز هیدروژن از میلیاردها میلیارد میلیارد تن موز استفاده می شد نیز همان میزان فشار و در نتیجه همان مقدار حرارت در خورشید به وجود می آمد. با این حال با افزایش حرارت، اتمها با بخشهای مختلف ساختار ستاره ای برخورد کرده و انرژی اتمی را به وجود می آورند که در اینجا تفاوت میان حضور هیدروژن و موز در ساختار خورشید آشکار خواهد شد.

تمام ماده ای که نسل بشر را به وجود آورده است در یک حبه قند جا می گیرد: اتمها 99.9999999999999 درصد فضای خالی هستند و به همین دلیل در صورتی که تمامی اتمها را به گونه ای به هم بفشاریم که فضای خالی میان آنها از بین برود، یک قاشق چای خوری یا حجمی برابر یک حبه قند از این ماده در حدود پنج میلیارد تن وزن خواهد داشت، وزنی 10 برابر مجموع وزن تمامی انسانهایی که در حال حاضر در جهان حضور دارند. این در واقع همان پدیده ای است که در ستاره های نوترونی رخ می دهد و وزن آنها را تا حد غیر قابل باوری افزایش می دهد.

آنچه آینده است می تواند آنچه گذشته بوده است را تغییر دهد: شگفتی جهان کوانتوم به اثبات رسیده است، آزمایش دو جداره که نور را در دو حالت موج و ذره به اثبات می رساند به اندازه کافی عجیب و غیر قابل تصور هست. به خصوص زمانی که اعلام شود مشاهده نور می تواند آن را از موج به ذره و یا برعکس تبدیل کند. اما پدیده های عجیبتر این جهان پس از آزمایش جان ویلر فیزیکدان در سال 1978 خود را نمایان کرد. آزمایش وی نشان داد مشاهده یک ذره در حال می تواند سرنوشت ذره مشابه دیگری در گذشته را متحول سازد. طبق آزمایش دو جداره در صورتی که هر یک از پرتوهای نوری خارج شده از یکی از شکافهای صفحه آزمایش را مشاهده کنید، در واقع پرتو را مجبور کرده اید خصوصیات ذره ای به خود بگیرد و اگر به هدف برخورد پرتو چشم بدوزید خصوصیت موج گونه به پرتو نور بخشیده اید. اما در صورتی که پس از عبور پرتو نور از شکاف به مسیری که از آن ناشی شده است چشم بدوزید آنگاه است که پرتو نور می تواند در هر دوحالت شکل بگیرد. به بیانی دیگر زمان حال بر گذشته پرتو نوری تاثیر گذاشته است. این آزمایش در آزمایشگاه تنها چند صد هزارم ثانیه به طول می انجامد اما در مشاهده نورهای ناشی از ستاره های دوردست نیز صدق می کند. در واقع مشاهده اکنون ستاره های دوردست می تواند گذشته چند هزار یا میلیون ساله آنها را تغییر دهد.

ادامه نوشته

سه‌پایه‌ای از نور!

به تازگی محققان روشی را ابداع کرده‌اند که در آن می‌توان تنها با بهره‌گیری از فشار حاصل از تابش نور٬ صفحه‌ای به قطر دو میلی‌متر را معلق ساخت. با این کار می‌توان  اندازه‌گیری‌های با دقت بسیار بالا (همچون اندازه‌گیری‌های شدت گرانش) را نیز ممکن ساخت.  

اندازه‌گیری‌های با دقت بالا، نیازمند عناصرِ نوری با پایداری بی‌نهایت زیاد است. اما این عناصر معمولاً توسط ارتعاشات مکانیکی (ناشی از دستگاه نگه‌دارنده) دائماً در حال تکان‌خوردن هستند. یک راه برای غلبه بر این مشکل و ایزوله‌سازیِ عناصر اپتیکی٬ آویزان کردن آن‌ها با استفاده از پرتوهای نوری است که در مدل‌های ارتقایافته‌ی تله‌های نوری در بی‌حرکت ساختن مهره‌های کوچک نیز استفاده می‌شود. چنین ایزوله‌سازی‌هایی همچنین باعث می‌شود مطالعه‌ی حرکتِ مکانیک‌کوانتومیِ این عناصر آسان‌تر شود. در یک تله‌ی معمولی نیروی شناوری زمانی بروز می‌کند که نور در جهت جدیدی پراکنده شود اما آن‌طور که در مجله‌ی فیزیکال ریویو لیترز آمده است٬ جوانّی گوچیونه (Giovanni Guccione) و همکارانش از دانشگاه ملی استرالیا در کانبرا (Canberra) آینه‌ی معلقی را پیشنهاد داده‌اند که  تنها با بهره‌بردن از فشارِ حاصل از تابش نور عمل می‌کند٬ با فرض این‌که پراکندگی پرتوهای نوری تصادفی نباشد.

این پژوهش‌گران صفحه‌‌ی محدبی (با بازتابش بالا) را فرض کرده‌اند که به عنوان یک آینه‌ در انتهای بالاییِ سه کاواکِ اپتیکیِ جدا از هم عمل می‌کند. این سه کاواک با همدیگر یک سه‌پایه‌ی نوری را به منظور شناورساختن این صفحه تشکیل می‌دهند. مقدار انرژی ذخیره شده در نوری که در بین آینه‌های انتهاییِ هر کاواک رفت و برگشت می‌کند٬ نسبت به طول‌ کاواک (در مقایسه با طول‌موج نور) کاملاً حساس است. برای برخی طول‌موج‌ها به نظر می‌رسد هر جابجایی آینه به سمت بالا یا پائین یک نیروی بازگرداننده ایجاد می‌کند. این تیم محاسبه کرده‌اند که به ازای تنها چند وات توانِ لیزری این نیرو به حد کافی بزرگ هست تا یک صفحه‌ی به قطر دو میلی‌متر را به شکل پایداری معلق نگه‌دارد. با خنک سازی لیزر نیز می‌توان حرکات مکانیکی صفحه را به حد کافی سرکوب کرد تا بتوان حالت کوانتومی موردنظر را آشکار ساخت. در مقایسه با تعلیقی که بر اساس پراکندگی صورت می‌گیرد٬ با جفت‌شدگی‌های قوی٬ که بین چنین تحرکاتی با پرتو نوری حاصل می‌شود٬ بایستی بتوان اندازه‌گیری‌هایی با دقت بالا (به عنوان مثال اندازه‌گیری شدت گرانش) را ممکن ساخت.

منبع :http://www.psi.ir

ماده‌ای که در حین گرم شدن سرد به نظر می‌رسد !

محققان به تازه‌گی ماده‌ای را کشف کرده‌اند که می‌تواند دوربین فروسرخ را فریب داده و در عین حال که گرم است طیف حرارتی مواد سرد را داشته باشد.

همان‌طور که در کتاب‌های درسی فیزیک توضیح داده شده، هر چه جسمی گرم‌تر شود، نور بیشتری از خود گسیل می‌کند. سربازان بر مبنای همین اصل می‌توانند با استفاده از نور فروسرخ دشمنان را حتی در تاریکی مطلق نیز شناسایی کنند. محققان به تازه‌گی ماده‌ای را کشف کرده‌اند که رفتار ترمودینامیکی عجیبی از خود نشان می‌دهد. این ماده در عین حالی که گرم می‌شود طوری به نظر می‌رسد که گویا در حال سردشدن است. این ماده به دلیل تعامل غیرمعمولی که با نور فروسرخ دارد می‌تواند پوشش مقاومی در برابر دوربین‌های حساس به حرارت باشد و همچنین در بهینه‌کردن ابزارهای سرمایشی و گرمایشی به کار برده شود.

دی‌اکسیدِوانادیوم با گرم شدن (چپ به راست)، نور فروسرخی که از خود گسیل می‌کند مانند این است که نمونه سرد شده باشد. نور قرمز به طور معمول نشان‌دهنده مواد گرم و نور آبی نشان‌دهنده مواد سرد است.

ادامه نوشته

پایان ریخته شدن چای از فنجان‌ها با راه حل فیزیک

یک ابتکار هوشمندانه توانسته مشکل قدیمی ریختن چای و قهوه در زمان حمل آنها را حل کند.

به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، نگهدارنده SpillNot نویددهنده پایان ریختن تصادفی مایعات و کثیف شدن دست‌ها و کف است.

این دستگاه از یک دسته پلاستیکی منحنی و بند حامل نایلونی ساخته شده که به پای متصل شده و بهترین تعادل را برای جلوگیری از ریختن چای ارائه می‌کند.

حتی می‌توان این نگهدارنده را در بالای سر به شکل دایره‌وار چرخانده یا از یک سو به سوی دیگر تاب داد و اطمینان داشت که هیچ مایعی بیرون نخواهد ریخت.

این دستگاه از قوه جاذبه مرکز استفاده کرده که یک مفهوم فیزیکی است با این مفهوم که جسم مجبور به حرکت در یک خط منحنی برای حفظ تعادل کامل فنجان است.

این فناوری می‌تواند هرگونه فنجان یا لیوانی را با عرض کمتر از 11.5 سانتیمتر حمل کند و توسط بزرگسالان و کودکان برای نوشیدنی‌های گرم و سرد قابل استفاده است.

قیمت SpillNot از شرکت thinkgeek در ویرجینیا حدود 10 پوند است.

http://www.daneshju.ir

خطا در مقدار ثابت گرانش نیوتن

دانشمندان به تازگی مقدار جدیدی را برای ثابت جهانی نیوتن G گزارش داده‌اند که تفاوت فاحشی با مقدار قبلی آن دارد.

به گزارش انجمن فیزیک ایران، G ثابت گرانش نیوتن، یکی از ثابتهای بنیادینِ طبیعت است که نیروی گرانش بین دو جسم جرم‌دار را تعیین می‌کند. اگر چه این ثابت اولین بار حدود 200 سال پیش توسط نویل ماسکلاین(Nevil Maskelyne) اندازه‌گیری شد، اما تعیین ِمقدار دقیق آن همواره یکی از اهداف فیزیکدانانِ تجربی بوده است: گزارش‌های اخیر نشان می‌دهد که مقدار G بیش از 400 میلیونیوم متفاوت است، یعنی 20 برابر بزرگتر از خطای موجود در هر اندازه‌گیری است. برای فهم بهتر این مغایرت، تری کویین (Terry Quinn) به همراه همکارانش در دفتر بین‌المللی وزن‌ها و اندازه‌گیری‌ها در فرانسه، به دنبال خطاهای سیستماتیک موجود در آزمایش، ابزار اندازه‌گیری و آزمایش را مجدد سرهم‌بندی کردند و نتایج بدست آمده را با وسیله‌ای که دوازده سال پیش برای اندازه‌گیری G استفاده شده بود مقایسه کردند.

گرانش ضعیف‌ترین نیروی شناخته شده است، و اندازه‌گیری اثرات آن بر روی اجسام در مقیاس آزمایشگاهی واقعا دشوار است. برای تعیین مقدار G، محققان از ابزاری به نام ترازوی چرخشی استفاده می‌کنند که در آن به چیدمانی از چند جرم معلق، گشتاوری ناشی از نیروهای گرانش وارد می‌شود. اگرچه، یکی از مشکلات موجود در این آزمایش تغییرات دما است، که باعث انبساط یا انقباض مولفه‌های مشخصی در ترازو می‌شود. با وجودی که انحرافات اندازه‌گیری شده بسیار کوچک هستند-درحدود یک صدم درجه-اما افت‌وخیزها می‌توانند اثر قابل‌ملاحظه‌ای بر روی نتایج داشته باشند.


در این آزمایش جدید، کویین و همکارانش از یک ترازوی چرخشی با روبانی معلق استفاده کردند که امکان اندازه‌گیری G را از دو طریق ممکن می‌سازد: با استفاده از انحراف زاویه‌ای و نیز از طریق نیروی الکتروستاتیکی لازم برای خنثی کردن اثرات نیروی گرانش. همان‌طور که در Physical Review Letters گزارش شده، مقدار جدیدِ G که توسط این محققان بدست آمده
برابر با 10 -11 m3/(kg s2) 6.67545(18) X است. کویین و همکارانش علت این اختلاف زیاد در مقدار G را نمی‌دانند، اما گمان می‌کنند این اختلاف ناشی از خطاهای ناشناخته آزمایشگاهی باشد.

bigbangpage.com

سفر در زمان ممکن است!!!!!!!!!!!

فیزیکدان مشهور بریتانیایی برایان کاکس در جشنواره علم بریتانیا گفت: سفر در زمان ممکن است چندان هم یک نظریه علمی تخیلی نباشد و ساخت یک ماشین زمان امکان پذیر است.

به گزارش مهر، برایان کاکس فیزیکدان ذرات که در حال حاضر روی آزمایش اطلس برخورد دهنده بزرگ هادرون در سرن کار می کند با اشاره به این که سفر به زمان فقط در رابطه با آینده عملی می شود توضیح داد که وقتی که این سفر صورت بگیرد بازگشت از آینده غیر ممکن است. پرفسور کاکس قرار است هفته آینده به مناسبت پنجاهمین سالگرد پخش برنامه علمی تخیلی ” Doctor Who” در لندن سخنرانی درباره نظریه سفر در زمان داشته باشد. وی در سخنرانی که در جریان جشنواره علم بریتانیا در بیرمنگهام داشت اظهار داشت تاکنون سفر در زمان در مقیاس بسیار کوچک انجام شده است.

وی افزود که اگر این فناوری برای شتاب بخشیدن به اجسام بزرگ نیز توسعه می یافت، سفر انسان به آینده امکان پذیر بود، اما درحال حاضر این فناوری وجود ندارد و هرگز نیز برای سفر به گذشته وجود نخواهد داشت. شاید بتوان به آینده سفر کرد و در آینده در آزادی کامل حرکت داشت. اگر سریع بروید، ساعت شما نسبت به افرادی که ساکن هستند کند می شود. درحالی که به سرعت نور نزدیک می شوید ساعت شما به قدری آرام می شود که می توانید به 10 هزار سال در آینده بروید.

این نظریه براساس نظریه ” نسبیت خاص” انیشتین است که اظهار می دارد برای سفر به جلو در زمان، یک شی باید به سرعتی نزدیک به سرعت نور برسد. درحالی که این شی ء به چنین سرعتی نزدیک می شود، زمان تنها برای این شی خاص کند می شود.برای مثال، افرادی که برفراز اقیانوس اطلس سفر می کنند گذر زمان را کندتر از افرادی که روی زمین هستند حس می کنند. کاکس ادامه داد: در نظریه نسبیت عام ، می توان این کار را به طور کلی انجام داد. انجام چنین کاری به ساخت کرمچاله* بستگی دارد، کرمچاله ها میانبرهایی بین فضا و زمان هستند اما اکثر فیزیکدانها نسبت به کارکرد آن تردید دارند.

*کرمچاله (Wormhole) در فیزیک یک پل میانبر فرضی در فضا و زمان است. کرمچاله‌ها ساختارهای فضازمانی پل مانندی هستند که دو گستره جدا از یک فضا-زمان یا دو فضا-زمان جدا از هم را به یکدیگر پیوند می ‌دهند. کرمچاله‌ها مسافت و زمان برای رسیدن از یک نقطه به نقطه دیگر را کوتاه و آسان می کنند.

http://www.h-n-1386.blogfa.com/

طول عمر کیهان تخمین زده شد...

دانشمندان فیزیک نظری در موسسه فناوری کالیفرنیا اعلام کردند که اگر سنگین ترین ذرات بنیادین شناسایی شده سنگینتر از تصور دانشمندان باشد، کل کیهان ممکن است ظرف 10 میلیارد سال آینده و حتی زودتر به پایان برسد.

پروتون ها و نوترونها که هسته اتمها را می سازند از ذرات بنیادینی به نام کوارک تشکیل شده اند. پروتنها و نوترونها از سبکترین و ثابتترین حالت کوارکها تشکیل شده که به آنها کوارک بالا و کوارک پایین گفته می شود.

کوارک بالا (Up quark)یکی از کوارکهای مهم از این جهت است که ذرات هسته‌ ای را می ‌سازد. کوارک بالا سبک ترین کوارک میان کوارکهای دیگر است و در مدل استاندارد فیزیک هسته‌ ای کوارک بالا سازنده ذرات هسته ‌ای است.

کوارک پایین (Down quark) دومین کوارک از لحاظ سبکی است و اولین کوارک از لحاظ دارا بودن بار الکتریکی است. در مدل استاندارد در فیزیک کوارک پایین و کوارک بالا به تنهایی پروتون و نوترون را می سازند. پروتون از یک کوارک پایین و دو کوارک بالا ساخته شده ‌است اما نوترون از دو کوارک پایین و یک کوارک بالا ساخته شده ‌است.

سنگینترین و غیرثابت ترین حالکت کوارکها، کوارک سر (Top quark) است که آزمایشهای کنونی نشان می دهد 184 مرتبه سنگین تر از پروتون است.

اکنون فیزیکدانهای نظری به این نتیجه رسیده اند که اگر کوارک سر سنگینتر از چیزی باشد که آنها اعتقاد دارند، انرژی که خلاء را اشباع می کند روزی بی ثابت می شود.

شان کارول فیزیکدان نظری از موسسه فناوری کالیفرنیا گفت: اگر خلا بی ثبات شود، همه ما از بین می رویم.

در چنین شرایطی نخست حبابهای میکروسکوپی ظاهر شده و بر میدان هیگز که در فضا فراوان بوده و مسئول جرمهای ذراتی چون الکترون و کوارک بوده تأثیر می گذارد.

این حبابها موجب می شود که میدان هیگز انرژی کمتری از مقدار کنونی خود داشته باشد. اگر یک حباب به زمین اصابت کند، جرم تمام ذراتی که به میدان هیگز وابسته اند تغییر می کند و هیچ موجود زنده ای باقی نمی ماند. این حبابها ممکن است هر 20 میلیارد سال یا زمانی نزدیک به آن ظاهر شوند. درحال حاضر سن کیهان 13.8 میلیارد سال است، بنابرین تقریبا 10 میلیارد سال دیگر برای حیات کیهان زمان باقی مانده است.

کیهان ، گیتی یا جهان به طور عمومی به عنوان کلیت وجود تعریف می شود که شامل سیاره ها، ستاره ها، کهکشانها، محتویات فضای میان کهکشانی و تمام ماده و انرژی می شود.

منبع :

http://www.hupaa.com

 

سفر در زمان ممکن است...

فیزیکدان مشهور بریتانیایی برایان کاکس در جشنواره علم بریتانیا گفت: سفر در زمان ممکن است چندان هم یک نظریه علمی تخیلی نباشد و ساخت یک ماشین زمان امکان پذیر است.

به گزارش مهر، برایان کاکس فیزیکدان ذرات که در حال حاضر روی آزمایش اطلس برخورد دهنده بزرگ هادرون در سرن کار می کند با اشاره به این که سفر به زمان فقط در رابطه با آینده عملی می شود توضیح داد که وقتی که این سفر صورت بگیرد بازگشت از آینده غیر ممکن است. پرفسور کاکس قرار است هفته آینده به مناسبت پنجاهمین سالگرد پخش برنامه علمی تخیلی ” Doctor Who” در لندن سخنرانی درباره نظریه سفر در زمان داشته باشد. وی در سخنرانی که در جریان جشنواره علم بریتانیا در بیرمنگهام داشت اظهار داشت تاکنون سفر در زمان در مقیاس بسیار کوچک انجام شده است.

وی افزود که اگر این فناوری برای شتاب بخشیدن به اجسام بزرگ نیز توسعه می یافت، سفر انسان به آینده امکان پذیر بود، اما درحال حاضر این فناوری وجود ندارد و هرگز نیز برای سفر به گذشته وجود نخواهد داشت. شاید بتوان به آینده سفر کرد و در آینده در آزادی کامل حرکت داشت. اگر سریع بروید، ساعت شما نسبت به افرادی که ساکن هستند کند می شود. درحالی که به سرعت نور نزدیک می شوید ساعت شما به قدری آرام می شود که می توانید به 10 هزار سال در آینده بروید.

این نظریه براساس نظریه ” نسبیت خاص” انیشتین است که اظهار می دارد برای سفر به جلو در زمان، یک شی باید به سرعتی نزدیک به سرعت نور برسد. درحالی که این شی ء به چنین سرعتی نزدیک می شود، زمان تنها برای این شی خاص کند می شود.برای مثال، افرادی که برفراز اقیانوس اطلس سفر می کنند گذر زمان را کندتر از افرادی که روی زمین هستند حس می کنند. کاکس ادامه داد: در نظریه نسبیت عام ، می توان این کار را به طور کلی انجام داد. انجام چنین کاری به ساخت کرمچاله* بستگی دارد، کرمچاله ها میانبرهایی بین فضا و زمان هستند اما اکثر فیزیکدانها نسبت به کارکرد آن تردید دارند.

*کرمچاله (Wormhole) در فیزیک یک پل میانبر فرضی در فضا و زمان است. کرمچاله‌ها ساختارهای فضازمانی پل مانندی هستند که دو گستره جدا از یک فضا-زمان یا دو فضا-زمان جدا از هم را به یکدیگر پیوند می ‌دهند. کرمچاله‌ها مسافت و زمان برای رسیدن از یک نقطه به نقطه دیگر را کوتاه و آسان می کنند.

www.hupaa.com

 

 

 

 

تولید نانوماده‌ای برای جلوگیری از خونریزی‌های شدید

  محققان ژاپنی موفق به ساخت ماده‌ای حاوی نانوساختارهای چسبنده شدند که در صورت اعمال در محل خونریزی می‌تواند خونریزی‌های شدید را کنترل کرده و مانع از خونریزی سیاهرگ بزرگ شود.
به گزارش سرویس فناوری ایسنا، پاره‌شدن رگ‌ها در اثر حادثه، تصادف یا جراحی در صورت شدید بودن می‌تواند به قیمت جان بیمار تمام شود. این مشکل در مورد سیاهرگ بزرگ بسیار حاد است، زیرا دیواره‌ای بسیار نازک داشته و حجم بالایی از خون در آن جریان دارد. در صورت آسیب دیدن این سیاهرگ روش‌های بسیار ویژه‌ای برای مهار و ممانعت از خونریزی نیاز است.
محصول تولید شده توسط محققان ژاپنی که با همکاری کالج پزشکی ملی دفاع در آمریکا و دانشگاه واسدا بدست آمده، حاوی ورق‌هایی به ضخامت چند نانومتر است. این نانولایه‌ها بدون این که نیاز به چسب داشته باشند، به بافت‌های بدن می‌چسبند و منجر به قطع شدن خونریزی می‌شوند. قدرت چسبندگی این نانو‌صفحات به بافت‌های بدن بسیار زیاد است؛ از سوی دیگر به دلیل شفاف بودن، می‌توان مقادیر زیادی از این ماده را روی زخم قرار داد و نتیجه را با چشم مشاهده کرد. در صورتی که مقدار ماده کافی نبود، می‌توان دوباره آن را به زخم اضافه کرد و نتیجه تمام مراحل را مستقیما با چشم ارزیابی کرد.
ایجاد یک برش هفت میلیمتری در سیاهرگ بزرگ خرگوش می‌تواند کشنده باشد، اما محققان موفق شدند با استفاده از این ماده خونریزی را قطع کنند. این گروه تحقیقاتی امیدوار است که با استفاده از این فناوری بتوان زخم‌های بزرگ را به راحتی کنترل کرد و بدون نیاز به روش‌های پیچیده نظیر دوختن رگ، بتوان خونریزی را متوقف کرد.
نیرویی که باعث چسبیدن این نانوصفحه‌ها به بافت می‌شود، نیروی واندروالس است. این نانوورق‌ها از کیتوزان آنتی‌باکتریال و اسید آلژنیک ساخته شده‌اند. با قرار دادن این ماده روی زخم، این ترکیبات به صورت یک سد در برابر خونریزی عمل می‌کند و مسیر خارج شدن خون را به سرعت مسدود می‌کند. در این پروژه محصول تولید شده روی زخم‌های حاد تست شده که نتایج، حکایت از موفقیت‌آمیز بودن آن دارد.

http://hupaa.com/

پرتاب دومین موجود زنده به فضا

قائم مقام سازمان فضایی ایران از اعزام دومین کاوشگر موجود زنده به فضا خبر داد و گفت: کاوشگر پیشگام2 با حامل سوخت مایع تا یکماه و نیم دیگر به فضا پرتاب خواهد شد.

حمید فاضلی در جمع خبرنگاران با اشاره به پرتاب موفقیت آمیز کاوشگر پیشگام یک سال گذشته با حامل سوخت جامد اظهار داشت: در یک قدم جدیدتر در دستیابی به اعزام موجود زنده به فضا این بار کاوشگر پیشگام با حامل سوخت مایع که شتاب کمتری دارد و دارای سیستم هدایت و کنترل بازیابی موجود زنده است، طی یکماه‌ و نیم آینده به فضا پرتاب خواهد شد که امیدواریم این بار نیز این موجود زنده با موفقیت بازیابی شود.
وی گفت: در همین حال تا پایان سال جاری پرتاب ماهواره تحقیقاتی تدبیر، ماهواره دانشگاهی شریف و ناهید را نیز در برنامه داریم که در این راستا مذاکراتی با دانشگاه ها برای اتمام فعالیت های کاربردی و عملیاتی این ماهواره ها انجام شده است.
فاضلی تصریح کرد: دولت تدبیر و امید اهمیت ویژه ای به موضوع فضا و فناوری فضایی قائل است و در این راستا برنامه های سازمان فضایی ایران با جدیت و پویایی بیشتر ادامه پیدا خواهد کرد.

http://www.hupaa.com

اعلام آمادگی سرن برای بازدید دبیران و دانش‌آموزان ایرانی

 در سومین روز از چهاردهمین کنفرانس آموزش فیزیک و چهارمین کنفرانس فیزیک و آزمایشگاه ایران که از روز چهارشنبه در دانشگاه فرهنگیان برگزار شد دو تن از دانشمندان مرکز تحقیقات هسته‌یی اروپا (سرن) از طریق ویدئو کنفرانس با دبیران فیزیک شرکت کننده در این کنفرانس گفت‌و‌گو کردند.

به گزارش خبرنگار علمی ایسنا، پروفسور جان الیس، نظریه پرداز ارشد سرن در این ارتباط تصویری ضمن تشریح فعالیت‌های آزمایشگاه سرن در زمینه مطالعات فیزیک ذرات درباره آخرین یافته های دانشمندان در زمینه کشف ذره بوزون هیگز توضیحاتی ارائه داد و به سوالات دبیران فیزیک ایرانی پاسخ داد.

وی هم‌چنین در خصوص نحوه حفاظت از محیط زیست با توجه به فعالیت‌هایی که در شتابگر بزرگ هادرونی سرن انجام می‌گیرد، تاکید کرد: شتابگر سرن به شدت مراقب است تا محیط زیست را آلوده نکند و یکی از دلایلی که این آزمایشگاه در صدمتری زیرزمین قرار گرفته است این است که از محیط زیست محافظت کند.

ادامه نوشته

غورباقه ی گاردینر با دهانش می شنود!

سلام

مطلبی که در ادامه خواهید خواند مربوط به تاریخ ۳ ستامبر ۲۰۱۳ است!یعنی چیزی حدود ۲ روز پیش!

پیشنهاد میکنم خوندنشو از دست ندید!

این مطلب رو از سایت www.physics.org براتون انتخاب و ترجمه کردم.امیدوارم خوشتون بیاد.

لطفا کامنتم...!!!

ادامه نوشته

حقایقی اعجاب انگیز درباره مغز انسان

آیـا تـا کنون اتـفاق افـتاده کـه در مـورد مـغز خود فکر کنید و
نسبت به عملکرد آن اظهار تعجب نمایید؟

در این مقاله قصد داریم تا شما را با چند نمونه از سحرآمیز
ترین حقایق موجود درمورد مغز شگفت انگیزتان آشنا کنیم.

- وزن طبیعی مغز یک انسان معمولی چیزی در حدود 1300 
تا 1400 گرم می باشد، چیزی در حدود یک کیسه شکر.

- مغز انسان از مغز فیل ها کوچکتر است. وزن مغز یک فیل چیزی در حدود 6000 گرم اندازه گیری شده است. این در حالی است که مغز انسان از مغز میمون ها بزرگتر است. مغز یک میمون وزنی معادل 95 گرم دارد! مغز سگ ها چیزی در حدود 72 گرم و گربه ها 30 گرم برآورد می شود.

- میزان وزن پوست کلی بدن دو برابر میزان وزن مغز انسان می باشد!

- وزن مغز انسان %2 از کل وزن بدن او را تشکیل می دهد. حداکثر عرض آن 14میلی متر، طول 167 میلی متر و ارتفاع 93 میلی متر دارد.

- در ماه های اولیه حاملگی، یاخته های عصبی موجود در مغز با سرعتی معادل 2500 نرون در دقیقه تولید مثل می کنند.

و...

ادامه نوشته

توليد آب با روشی نوین

دانشمندان دانشگاه ايلينويز به روش جديدي براي توليد آب دست يافتند. دانشمندان با اين روش جديد نه تنها مي‌توانند از مواد خام غيرمحتمل مانند الكل ، آب توليد كنند بلكه با روش مزبور مي‌توان كاتاليزورهاي بهتر و پيلهاي سوختي ارزان قيمت تر توليد كرد. 
به گزارش ایسنا ، زاخاريا هيدن، دانشجوي دكتري و محقق اصلي پروژه كه مقاله‌اش در اين خصوص براي چاپ در مجله انجمن شيمي آمريكا پذيرفته شده درباره روش ابداعي‌اش اظهار كرد: ما دريافته‌ايم كه هيبريدهاي فلزي غير متعارف را مي‌توان براي يك پروسه شيميايي موسوم به «كاهش اكسيژن» مورد استفاده قرار داد كه بخش اساسي در پروسه توليد آب است. 
در اين روش روي فعاليت اكسيداسيون كاتاليزورهاي هيدروژن دهنده انتقالي ايريديمي در يك حلال همگن و غيرآبي، تمركز شده است. 
اين محققان دريافتند كه تركيب ايريديم هم روي اكسيداسيون الكل‌ها و هم روي كاهش اكسيژن تاثير مي گذارد. 
به گفته دانشمندان، بيشتر تركيبات يا با هيدروژن و يا با اكسيژن واكنش مي‌دهند در حالي كه اين تركيب مي‌تواند با هر دوي مولكول‌ها واكنش داشته باشد. 
به اين ترتيب اين كاتاليزورهاي جديد در نهايت به توليد پيل‌هاي سوختي هيدروژني كارآمدتر و با هزينه كمتر صنعتي منجر مي‌شود. 

مسابقات آزاد رباتیک « شریف کاپ 2013 » برگزار می‌شود

دومین دوره مسابقات آزاد رباتیک دانشگاه صنعتی شریف (شریف کاپ 2013) مهرماه سال جاری با حضور تیم‌های دانشجویی و دانش‌آموزی از سراسر کشور در دانشگاه صنعتی شریف برگزار می‌شود.

به گزارش ایسنا، لیگ‌های این دوره از مسابقات شامل لیگ ربات‌ مسیریاب در دو بخش آزاد و دانش‌آموزی، شبیه سازی فوتبال دو بعدی، ربات‌ کاوشگر، کنترل ترافیک، ربات‌های همکار و ربات‌های پرنده در دو بخش مانور هوایی و تشخیص و اطفای حریق است.

ثبت‌نام نهایی مسابقات از تاریخ اول شهریورماه آغاز شده و به مدت دو هفته ادامه خواهد داشت. علاقه‌مندان می توانند برای ثبت‌نام و کسب اطلاعات بیشتر به نشانی اینترنتی http://sharifcup.sharif.ir مراجعه کنند.

گفتنی است، دوره اول این مسابقات در مهرماه سال 91 با شرکت بیش از 120 تیم از دانشگاه‌ها و مدارس سراسر کشور برگزار شد. در این مسابقات سعی شده تا رویکردی متفاوت و کاربردمحور از رباتیک و مطابق با نیازهای روز علمی و صنعتی کشور، مدنظر قرار گیرد.

http://www.hupaa.com

مشاهده‌ی «دُم» منظومه‌ی شمسی

دانشمندان در یک کنفرانس مطبوعاتی و در Astrophysical Journal اعلام کردند: منظومه‌ی شمسی مادامی که در کهکشان حرکت می‌کند٬ دنباله‌ای در‌هم‌پیچیده و طولانی را به دنبال خود می‌کشد. این دنباله انبوهی از ذرات باردار به شکل یک گلِ شبدر است که میلیون‌ها کیلومتر گسترده شده است.

این کشف٬ از داده‌هایی حاصل شده که توسط جستجوگر مرزهای بین ستاره‌ای یا IBEX (ماهواره‌ای که در سال ۲۰۰۸ راه‌اندازی شده است) جمع‌آوری شده‌اند. این ماهواره مسیر اتم‌های پرسرعتی که منشا آن‌ها حومه‌ی منظومه‌ی شمسی است را ترسیم می‌کند. این مسیرها پیش از آن ترسیم می‌شوند ‌که این ذرات ضربه‌های‌ به سمت داخل ناشی از برخورد با ذرات بارداری که از خورشید می‌آیند را تجربه کنند. نحوه‌ی توزیع این اتم‌ها به محققان این امکان را می‌دهد تا از مرزهای هلیوسفر نقشه‌برداری کنند؛ حبابی شامل سیارات و دیگر موادی که در منظومه‌ی شمسی وجود دارد و به شکل مستمر توسط ذراتی که از خورشید به بیرون می‌جهند متورم می‌شود

منظومه‌ی شمسی (چنان‌که در شکل نشان داده شده) جریانی از ذرات باردار را پشتِ سر خود می‌کشد.

ادامه نوشته

ميدان مغناطيسی زمين

ميدان مغناطيسی زمين

از 400 سال پيش بشر می دانست که اگر آهن ربا ئی را از نقطه ای بياويزد هرکدام از دو سرآهن ربا همواره در راستای شما ل و جنوب جغرا فيا ئی می ايستد.قطبی از آهنربا که در راستای شمال جغرا فيايی است قطبN و ديگری را قطب S نا ميد ند . و علت آن رفتا ر آهن ربا را وجود ميدان مغنا طیسی زمين دانستند.

ادامه نوشته

ماهِ کامل یعنی خوابِ کم‌تر!

همان‌گونه که در طول یک چرخه، ماه در آسمان رفته‌رفته کامل (بدر) می‌شود و سپس رو به ناپدیدشدن (محاق) می‌گذارد، خواب انسان‌ها نیز همگون با این آهنگ، دچار دگرگونی‌هایی می‌شود.

پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد که ماهِ کامل خواب را از انسان‌ها می‌گیرد، حتی اگر در آزمایش‌گاهی بدون پنجره قرار گرفته و از نور ماه محافظت شده باشند.

پژوهش‌گران 25 ماه جولای در مجله‌ی زیست‌شناختی روز (Current Biology) گزارشی منتشر کرده‌اند که نشان می‌دهد در مقایسه با دیگر شب‌های چرخه‌ی ماه، در طول 4 شبی که ماه کامل است، چُرت انسان‌ها سبک‌تر است. نویسندگان این مقاله چنین پیش‌نهاد می‌کنند که شاید انسان‌ها ساعتی درونی دارند که چرخه‌ی ماه را پی‌گیری می‌کند، سامانه‌ای بسیار همانند ساعت زیستیِ 24 ساعته که با طلوع و غروب خورشید هماهنگ می‌شود.

ادامه نوشته

کشف جدید

تصور کنید می‌خواهید ثابت کنید بی‌نهایت زوج عدد اول وجود دارد که تفاضل‌شان 2 است؛ به جای آن ثابت می‌کنید بی‌نهایت زوج عدد اول وجود دارد که تفاضل‌شان کمتر از 70,000,000 است. این بزرگ‌ترین کشف ریاضی سال‌های اخیر است.

ادامه نوشته

خبر

محققان دانشگاه ژنو در سوئيس موفق به کشف سيگنالي شدند که سرعت حرکت آن از سرعت نور بيشتر است.
در دنياي خارق العاده کوانتوم و مکانيک کوانتومي، پديده اي به نام درگيري ذرات با يکديگر وجود دارد به اين معني که اگر دو ذره که به شدت با هم در ارتباطند را از يکديگر جدا کرده و در فاصله طولاني از هم نگه داريم ،علي رغم فاصله اي که بين آنها وجود دارد، در صورت بروز تغيير در يکي از ذره ها ديگري نيز دچار تغيير خواهد شد.

اين پديده توسط دکتر دانيل سالارت و همکارانش در دانشگاه ژنو مورد بررسي قرار گرفت. وي دو فوتون نور مرتبط و درگير به هم را در آزمايشگاه به فاصله 18 کيلومتر از يکديگر دور کرد و با بررسي خصوصيات هر يک از آنها دريافت که با تغيير در هر کدام ديگري نيز متحول مي شود.

وي اين آزمايش را بر روي جفتهاي زيادي از فوتونها انجام داد که نتايج به دست آمده مشابه نتيجه اوليه بود.

با مشاهده اين نتايج محققان به اين نتيجه رسيدند که بين اين دو ذره سيگنالي در حال حرکت است که خصوصيات يکي را به ديگري منتقل مي کند.

بر اساس گزارش NewScientist، محققان بر اين باورند که اين سيگنال بايد سرعتي 10000 بار بيشتر از سرعت نور داشته باشد تا بتواند خصوصيت يک فوتون را به ديگري منتقل کند.

نظريه ديگري که اين تيم ارائه داد مبني بر اين است که سنجش خصوصيات يک فوتون به سرعت بر روي فوتونهاي ديگر نيز تاثير مي گذارد.

http://forum.p30world.com

در این کهکشان مارپیچی چه خبر است؟

کهکشانM104 که به خاطر شباهتش به کلاه به کهکشان کلاه مکزیکی ( Sombrero ) معروف است ، در رگه هایی از غبار و هاله ای روشن از ستارگان و خوشه های کروی قرار دارد. یکی از دلایل ظاهر کلاه مانند برآمدگی مرکزی گسترده و بزرگ غیرعادی از ستاره ها و خطوط تاریک گرد و غبار میباشد که بصورت یک دیسکت و از لبه دیده می شود.

نور بر آمدگی میلیاردها ستاره ی قدیمی باعث پراکندگی مرکزی است که در این تصویر از تلسکوپ ۲۰۰ اینچی هیل قابل مشاهده است. بررسی نزدیک این برآمدگی مرکزی نشان می دهد که بسیاری از نقاط نورانی در واقع خوشه های کروی ستاره ای هستند. حلقه های گرد و غبارهای دیدنی و جذاب کهکشان M104 پناهگاه بسیاری از ستارگان جوان تر و روشن تر است، اخترشناسان هنوز به طور کامل به جزئیات پیچیده تر آن پی نبرده اند. در مرکز درخشده کهکشان کلاه مکزیکی و در طیف الکترومغناطیسی یک سیاه چاله بزرگ خانه دارد. کهکشان کلاه مکزیکی ۵۰ میلیون سال نوری از ما فاصله دارد و می توان آن با یک تلسکوپ کوچک در سمت صورت فلکی برج سنبله مشاهده کرد.

علت گرم شدن بیش از اندازه هوا در این روزها

سرپرست گروه پژوهشی تغییر اقلیم مرکز ملی اقلیم شناسی از مدل سازی تغییر اقلیم کشور خبر داد و گفت: بر اساس داده‌های به دست آمده از این مطالعات دمای هوای کشور، تا 90 سال آینده میزان بارش کاهش و میزان دما افزایش می‌‌یابد ضمن آنکه سفره‌های آب زیر زمینی نیز از بین می‌روند.

 گرم‌شدن زمین یا گرمایش زمین پدیده‌ای است که منجر به افزایش میانگین دمای سطح زمین و اقیانوس‌ها شده‌است به گونه‌ای که برخی از دانشمندان معتقدند که دهه‌های پایانی قرن بیستم، گرم‌ترین سال‌های ۴۰۰ سال اخیر بوده‌است.

گزارش‌ها حاکی از آن است که ۱۰ مورد از گرم‌ترین سال‌های جهان تنها از سال ۱۹۹۰ تا سال ۲۰۰۷ به ثبت رسیده‌است که این میزان در ۱۵۰ سال گذشته بی‌سابقه بوده‌است.

از سال ۱۸۸۰ اندازه‌گیری دمای هوای کره زمین آغاز شده ‌است و تاکنون نیز ادامه دارد. پیش‌بینی می‌شود که تا سال ۲۰۱۴ زمین شاهد رکورد بی‌سابقه "گرم‌شدن" باشد. این محققان همچنین اعلام کردند که گرم‌ شدن کره زمین در سال ۲۱۰۰ باعث خشکسالی شدید، گرمای سوزان و توفان‌های وحشتناک خواهد شد.

یافته‌های محققان ایرانی در این زمینه نیز موید این مطلب است. این محققان معتقدند که با افزایش دما میزان بارش به ویژه برف کاسته می‌شود که این امر منجر به خشکسالی و از بین رفتن سفره‌های آب زیر زمینی می‌شوند.

ادامه نوشته

تیم المپیاد دانش‌آموزی ایران در سکوی دوم جهان ایستاد

تیم المپیاد دانش‌آموزی نجوم و اخترفیزیک جمهوری اسلامی ایران با کسب سه مدال طلا، سه نقره و چهار برنز، موفق به کسب جایگاه دوم هفتمین المپیاد جهانی نجوم و اختر فیزیک شد.

حسن ساعی دهقان رییس باشگاه دانش‌پژوهان جوان در گفت‌وگو با خبرنگار علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، با بیان این که هفتمین دوره المپیاد جهانی دانش‌آموزی نجوم و اختر فیزیک طی روزهای 5 تا 13 مرداد با حضور 41 کشور در یونان برگزار شد گفت: تیم رومانی به مقام نخست این رقابت‌ها دست یافت.
وی گفت: علی پیرمرادی، حسین خلیلی، مهرگان درودیان از اعضای تیم المپیاد دانش‌آموزی نجوم و اختر فیزیک ایران در این دوره از رقابت‌ها موفق به کسب مدال طلا شدند.
وی با بیان این که ایران با شرکت دو تیم در نهایت موفق به کسب جایگاه دوم این دوره از مسابقات شده است ادامه داد: سه مدال نقره ایران در هفتمین دوره المپیاد جهانی دانش‌آموزی نجوم و اختر فیزیک را پرهام برومند، سیدشایان ناظمی و محمدرضا بنایی کسب کردند.
رییس باشگاه دانش‌پژوهان جوان تصریح کرد: همچنین داریوش شاهین‌راد، امیرپاشا قابوسی، هومن شاهرخی، عرفان ذابح موفق به کسب مدال برنز هفتمین دوره المپیاد دانش‌آموزی نجوم و اختر فیزیک شدند.
به گزارش ایسنا، دانش‌آموزان ایرانی سال گذشته در ششمین دوره المپیاد جهانی نجوم و اختر فیزیک در کشور برزیل، موفق به کسب یک مدال طلا، پنج نقره و چهار برنز شدند.

سرنوشت جهنمی ناهید در انتظار زمین است

محققان معتقدند، روند صعودی انتشار گازهای گلخانه‌یی می تواند زمین را به سیاره ای غیر قابل سکونت مانند ناهید مبدل کند.                                                                                             

با افزایش انتشار گازهای گلخانه‌یی، میزان جذب انرژی خورشید نیز به شدت افزایش یافته و زمین دیگر قادر به حفظ تعادل دمایی نخواهد بود.

در نتیجه گرم تر شدن زمین، اقیانوس ها به حالت جوش درآمده و تبخیر می شوند؛ در این شرایط جو مملو از بخار شده و زمین به سیاره ای غیر قابل سکونت مشابه سرنوشت جهنمی ناهید مبدل خواهد شد.

منطقه قابل سکونت ستاره جایی است که فرآیند فرار گازهای گلخانه‌یی آغاز می شود؛ این منطقه حلقه ای از فضا در اطراف ستاره است که محل مناسبی برای شکل گیری آب به شکل مایع بر سطح سیاره سنگی و میزبانی حیات محسوب می شود.

اخترشناسان دانشگاه ویکتوریا با استفاده از مدل رایانه‌یی دریافته اند، آستانه پایین تر تابش حرارتی در فرآیند گازهای گلخانه‌یی احتمالا سریع تر از تصورات قبلی روی دهد.

«تیلور رابینسون» یکی از نویسندگان این تحقیق تأکید می کند: نتایج این یافته برای سیاره زمین نیز قابل تعمیم است؛ با توجه به افزایش میزان تابش نور خورشید، جو زمین بیش از تصورات قبلی مستعد اثرات گازهای گلخانه ای قرار دارد.

http://hupaa.com/

مریخ اتمسفر خود را چهار میلیارد سال پیش از دست داده است

اصابت جسم عظیمی به اندازه پلوتو با مریخ، ممکن است اتمسفر اولیه مریخ را از بین برده باشد. ارزیابی‌های انجام‌شده توسط مریخ‌نورد کنجکاوی نشان می‌دهد که واقعه‌ای فاجعه‌بار به شدت ترکیب اتمسفر این سیاره را تغییر داده است.

بنا بر اولین تحلیل تفصیلی که به روی ترکیب تشکیل‌دهنده‌ی هوای سیاره سرخ انجام شد، رخ‌دادی مرموز و فاجعه‌بار اتمسفر مریخ را از آن جدا کرده است.

یک سال پس از فرود آمدن مریخ‌نورد کنجکاوی بر مریخ، و پس از آن‌که یک کیلومتر روی سطح مریخ به کاوش پرداخته بود، ادوات SAM آن (واحد تحلیل نمونه‌های مریخ) به اندازه‌گیری‌های اولیه خود بازگشت و اصالت گازهای اتمسفر مریخ را که شامل آرگون، نیتروژن، اکسیژن، ‌مونوکسیدکربن و ‌دی‌اکسیدکربن بود، تأیید کرد.

این مخلوط گازی در دو مطالعه‌ی موازی که در نشریه Science به چاپ رسید، گزارش شد، که دقیقاً بر آن‌چه فضاپیمای وایکینگ در سال 1976 اندازه گرفته بود، منطبق بود. اما آن‌چه حائز اهمیت است این است که نتایج جدید بیشتر قابل‌اعتماد هستند.

دکتر کریس وبستر از آزمایشگاه پیشران جت واقع در پاسادنا، که نویسنده‌ی اصلی یکی از این مطالعات نیز هست، می‌گوید: «برای نخستین بار، اندازه‌گیری‌های کنجکاوری به قدر کافی دقیق هستند تا بتوان آن‌ها را با اندازه‌گیری‌هایی که با استفاده از ادوات دقیق، عظیم و پیشرفته، در زمین و روی سنگ‌های آسمانی انجام‌ شده و به نتایجی با دقت و صحت بالا منتهی می‌شود، به طور مستقیم مقایسه‌ کرد».

تلاش‌های پیشین برای ارزیابی ترکیب تشکیل‌دهنده‌ی اتمسفر مریخ، توسط دو فضاپیمای وایکینگ و فونیکس در خود مریخ انجام شده است. با این وجود، نتایج آن‌ها با یکدیگر هم‌خوانی نداشتند و عدم قطعیت‌های زیادی در نتایج وایکینگ وجود داشت.

مونیکا گریدی، استاد نجوم دانشگاه آزاد انگلستان که در این مطالعات حضور نداشت، از شنیدن نتایج جدید شگفت‌زده شد و گفت: «واقعاً عالی است که دو مطالعه‌ی مجزا که از ادوات و روش‌های متفاوت استفاده کرده‌اند، به ترکیبی یکسان دست‌ یافته‌اند. این یافته‌ها نتایج به‌دست‌آمده از کاوشگر فونیکس را نقض می‌کند و برخی سردرگمی‌ها درباره‌ی ترکیب اتمسفر مریخ را از بین می‌برد».

این تیم بر این باور است که حادثه‌ای فاجعه‌بار باید 4 میلیارد سال پیش اتمسفر آن را از هم گسیخته کرده باشد. نشانه‌های این حادثه را می‌توان از نسبت دو شکل گاز آرگون (یکی شکل اولیه و دیگری که بعدها به واسطه فروپاشی هسته‌ای به وجود آمده است) دریافت، که بسیار متفاوت با همین نسبت در زمین است. بدین ترتیب نشان داده می‌شود که تحولی عظیم، نسبتِ مقادیرِ آن‌ها را تغییر داده است. گریدی بیان می‌کند که این پدیده می‌تواند ناشی از فوران آتشفشان‌ها، یا برخوردی عظیم باشد که اتمسفر آن را به طور کامل از بین برده است.

این نتایج مخازنی از ‌دی‌اکسیدکربن و آب را نیز نشان می‌دهد که پس از این حادثه‌ی فاجعه‌آمیز به وجود آمده‌اند و از آن زمان تاکنون تنها اندکی تغییر کرده‌اند.

دکتر وبستر گفت: «بعد از آن که مریخ سیاره شد و اقیانوس‌های مذاب آن به جامد تبدیل شد، گاززایی فاجعه‌باری به وقوع پیوست، در حالی که بخش‌های فرار مورد اصابت ستاره‌های دنباله‌دار و سایر اجرام کوچک‌تر قرار گرفت». «تصور می‌شود بادهای خورشیدی و برخورد احتمالی جرمی به اندازه‌ی پلوتو بسیاری از اتمسفر اولیه این سیاره را از بین برده باشد و از آن زمان به بعد، این اتمسفر بر اساس توازنی میان تزریق آتشفشان‌ها و تحویل گازهایی به فضا شکل گرفته است».

نتایج جدیدی که از فضاپیمای کنجکاوی به دست آمد، امکان مدل‌سازی تحول آب‌وهوای مریخ را در طول زمان برای دانشمندان میسر می‌کند تا دریابند که آیا این سیاره گرم و مرطوب بوده و آیا شرایط مناسب برای زندگی بر آن وجود داشته است یا خیر.

دکتر پائول ماهافی در مرکز پروازهای فضایی گودارد (Goddard Space Flight Centre) ناسا و نویسنده اصلی مطالعه‌ای که به موازات مطالعه‌ی قبلی انجام می‌شد، می‌گوید: «سؤال اساسی درباره‌ی امکان زندگی روی مریخ در حالت اولیه این است که چه مدت آب مایع، می‌توانسته به شکل دریاچه‌ها یا حتی اقیانوس‌ها بر سطح آن دوام داشته باشد تا امکان زندگی را برای موجودات ذره‌بینی‌ای که ممکن است در آن‌جا باشند، فراهم کرده باشد».

او ادامه داد: «از نقطه‌نظر عملی، لازم است ترکیب کنونی [اتمسفر] و نحوه تغییر آن را بشناسیم، آن‌گاه می‌توانیم برای ورود پرحادثه کاوشگری حامل انسان به سیاره سرخ آماده شویم».

علاوه بر این، ارزیابی دقیق اتمسفر مریخ برخی ابهامات را در خصوص منشأ مجموعه‌ای از سنگ‌های آسمانی که به زمین برخورد کرده‌اند، از بین می‌برد. پیش از این، بر اساس اندازه‌گیری گازهای به‌دام‌افتاده در این سنگ‌ها تصور می‌شد آن‌ها از مریخ آمده باشند، اما بدون اطلاعات سختی که این نتایج در اختیار ما می‌گذارد، ماهیت آن‌ها قابل تأیید نیست.

دکتر ماهافی بیان داشت: «اندازه‌گیری‌های ما روی ایزوتوپ آرگون بسیار نزدیک به مقادیر به دست آمده از سنگ‌های آسمانی‌ است، که این عقیده را که این سنگ‌ها از مریخ آمده‌اند، تقویت می‌کند».

تولید مواد دو بعدی از چند ماده مختلف

  پژوهشگران دانشگاه رایس با همکاری همتایان خود در آزمایشگاه ملی اوک رینج روش تازه‌ای برای تولید لایه‌های یکنواخت اتمی دی سولفید مولیبدن ارائه کردند.

به گزارش سرویس فناوری ایسنا، نیمه‌هادی دی سولفید مولیبدن یکی از موادی است که در ادوات الکترونیک دو بعدی مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین از این ماده در آینده می‌توان در ادواتی استفاده کرد که برای نامرئی کردن اجسام از دید چشم به کار گرفته می‌شود. یک تیم تحقیقاتی در آمریکا اقدام به تحقیقاتی در زمینه تولید انبوه تک لایه‌های دی سولفید مولیبدن کرده است.

آنها از روش رسوب شیمیایی از فاز بخار استفاده کرده و در نهایت محصول مورد نظر را آنالیز کردند. این گروه امیدوارند که بتوان دی سولفید مولیبدن را با گرافن ترکیب و در محصولات استفاده کرد. هدف نهایی آنها این است که از گرافن که فاقد باند گپ است و نیترید بور شش ضلعی به عنوان عایق الکتریکی استفاده کنند و در نهایت با ترکیب دی سولفید مولیبدن ترانزیستور اثر میدان، مدار مجتمع و شناساگر نوری بسازند. با این کار گام تازه‌ای در مسیر الکترونیک دو بعدی برداشته شده است.

سال گذشته «لو» و «آیجان» از محققان این پروژه موفق به تولید الگویی پیچیده از گرافن و نیترید بور شدند. اما این سیستم یک حلقه گم شده داشت تا به صورت کامل به ماده‌ای قابل استفاده در حوزه‌های مختلف الکترونیک تبدیل شود. به همین دلیل ایده استفاده از لایه دی سولفید مولیبدن به عنوان یک نیمه‌هادی به این سیستم مطرح شد.

«آیجان» می‌گوید: توجه به مواد دو بعدی رو به افزایش است. گرافن موجب شده توجه بیشتری به این مواد شود، دی سولفید مولیبدن یکی از این ترکیبات است. ما با استفاده از گرافن به عنوان یک شبه فلز و نیترید بور به عنوان عایق در حال بسط خواص مواد دو بعدی هستیم.

این که چگونه می‌توان دو ماده مختلف را به هم پیوند کرد، خود چالشی بزرگ بود. این گروه موفق شدند با استفاده از هسته‌زایی دانه‌هایی به ابعاد 100 میکرون ایجاد کنند. این گروه با استفاده از میکروسکوپ الکترونی انحراف اصلاح شده این ساختار تولید شده را مورد مطالعه قرار داده و نقص‌های موجود روی آن را ارزیابی کردند.

این گروه تحقیقات به دنبال روش‌هایی هستند که بتوان نه تنها مواد را به صورت دو بعدی، بلکه به شکل سه بعدی نیز با هم ترکیب کرد. در حال حاضر این گروه می‌توانند بلورهای سه بعدی با ترکیب شیمیایی مختلف ایجاد کنند.

http://www.hupaa.com

یه خبر جالب!

دانشمندان براي نخستين بار از حركت الكترون فيلم گرفتند!!!

دانشمندان سوئدي موفق شدند براي نخستين بار از يك الكترون در حال حركت روي موج نور پس از آنكه تازه از يك اتم فاصله گرفته بود، فيلم تهيه كنند.

  به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، پژوهشگران دانشگاه لوند از فن‌آوري جديدي موسوم به پالس‌هاي اتو ثانيه‌يي كه براي توليد پالس‌هاي كوتاه از نور شديد ليزر به كار مي‌رود براي تصويربرداري از حركت الكترون استفاده كردند.

  جان ماريتسون، دانشيار دانشگاه لوند در اين زمينه اظهار داشت كه 150 اتوثانيه طول مي‌كشد تا يك الكترون به دور هسته يك اتم بگردد.

  يك اتوثانيه معادل يك كويين‌تيليونم (10 به توان 18) ثانيه است.

  ماريتسون يكي از پژوهشگران اين تحقيق يادآور شد: مدت‌ها بود كه به جامعه تحقيقاتي قول داده بوديم كه مي‌توانيم از پالس‌هاي اتوثانيه براي فيلم برداري از حركت الكترون استفاده كنيم.

  وي گفت: به دنبال موفقيت در فيلم‌برداري از حركت الكترون، اكنون مي‌توانيم چگونگي رفتار الكترون‌ها را هنگام برخورد با اشياي مختلف بررسي كنيم

دانشمندان می گویند جهان کج شده است !

یک کارشناس امور فضایی ناسا از وجود ساختارهای عظیم ناشناخته‌ در فضا خبر داده که مانند جاروبرقی عمل کرده و با کشاندن کهکشان‌ها به سوی خود، جهان را کج کرده‌اند.

دیوید گلن، اولین آمریکایی حاضر در مدار اشاره کرده که انسان‌ها بر این تصور هستند که درک کاملا خوبی از قوانین جهان دارند.

وی می‌گوید طبق باور انسان ما بر روی یک سیاره کوچک در مدار خورشید و در حاشیه کهکشان راه شیری که گلن آنرا یک کهکشان کاملا عادی در یک جهان بی‌نهایت خوانده، قرار داریم.

به گفته گلن، بیشتر ما فکر می‌کنیم قوانین فیزیک در جهان تغییر نمی‌کنند حتی اگر موارد آزمایشی ما میلیاردها سال نوری دورتر باشند.

این نظریه اصل کوپرنیکی نام دارد که دانشمندان بیشتر دانش علمی خود در مورد جهان را بر اساس آن پایه‌گذاری کرده‌اند.

اما به گفته گلن این کار می‌تواند بسیار اشتباه باشد.

دانشمندان با بررسی نور کهکشانهای دور برای مطالعه سرعت و جهت اجسام متحرک مانند سیارات و ستارگان، شروع به بررسی محتاطانه‌تر ساختار جهان کرده‌اند.

بر اساس مشاهدات آنها برخی خوشه‌های کهکشانی دور به جای اینکه طبق انتظار از یکدیگر دور شوند، به نظر می‌رسد که در یک جریان فضایی مانند یک رودخانه گیر کرده‌اند.

این اجسام با سرعت های بسیار زیاد (حدود 3.2 میلیون کیلومتر در ساعت) در یک مسیر خاص حرکت می‌کنند.

دانشمندان مطمئن نیستند دلیل این امر چیست اما آنرا را جریان تاریک خوانده‌اند.

گلن برای بررسی دلیل رویداد این امر، اظهار کرده که به عقیده دانشمندان باید یک چیز بزرگتر در فضا وجود داشته باشد.

وی گفت: این چیز باید بسیار بزرگتر از هرچیزی باشد که دانشمندان تاکنون در جهان شناخته شده دیده‌اند.

به گفته گلن، این چیز می‌تواند به قدری عظیم باشد که خوشه‌های کهکشانی در برابر آن کوتوله به نظر برسند و توسط این جاربرقی غول‌پیکر فضایی به درون کشیده شوند.

به باور دانشمندان، این جسم عظیم اسرارآمیز به قدری بزرگ است که احتمالا جهان را کج کرده است.

البته به گفته گلن اکنون امکان بررسی این نظریه وجود ندارد چرا که دانش بشری از فناوری مشاهده ساختارهای عظیم خارج از جهان قابل مشاهده که شعاع آن حدود 45.7 میلیارد سال نوری است، برخوردار نیست.

وی بر این نکته جالب تاکید داشته درحالی که جهان در 14 میلیارد سال قبل به وجود آمده، نور ورای جهان شناخته شده از زمان کافی برای رسیدن به تلسکوپهای بشری برخوردار نبوده است.

برخی دانشمندان تلاش کرده‌اند که این پدیده را با این فرضیه که یک جهان همسایه باعث کشش و شیب عجیب شده، این پدیده را توضیح دهند.

به گفته گلن، اگرچه شاید زمان زیادی طول بکشد تا فناوری لازم برای شناسایی ماهیت این اجسام عظیم تولید شوند، این اجسام از قدرت کافی برای زیر سوال بردن اصل یکنواختی جهانی توسط کارشناسان برخوردارند.

http://www.hupaa.com

تغییر طول روز زمین هر شش سال یک بار

تحقیقات صورت گرفته توسط محققان انگلیسی نشان می‌دهد، جهش تناوبی ایجاد شده در هسته زمین هر 5.9 سال باعث تغییر طول روز می‌شود.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، محققان دانشگاه لیورپول تغییرات و نوسانات طول روز را در طول یک دوره یک تا 10 ساله بین سال‌های 1962 و 2012 میلادی مورد بررسی قرار دادند.
نتایج بدست آمده نشان می‌دهد که تغییرات طول روز در این دوره‌ها ناشی از فرایندهای هسته زمین است.
زمین در طول روز، یک بار بدور خود می‌چرخد، اما طول روز متغیر است و نتیجه کاهش سرعت چرخش زمین بدور خود باعث افزایش طول روز شده است؛ در این شرایط یک سال در 300 میلیون سال قبل 450 روز بطول می‌انجامید و یک روز تنها 21 ساعت بود.
چرخش زمین بدور محورش متأثر از عوامل مختلفی است؛ بطور مثال نیروی باد در مقابل رشته کوه‌ها باعث تغییر میلی‌ثانیه‌ای طول روز در یک بازه یک ساله می‌شود.
پروفسور «ریچارد هولمه» از محققان علوم محیطی دانشگاه لیورپول تأکید می کند: بررسی تغییرات و نوسانات در یک بازه یک تا ده ساله نشان می دهد، نوسان و جهش اپیزودیک طول روز همزمان با تغییرات ناگهانی میدان مغناطیسی در هسته زمین روی می‌دهد.
این یافته جدید، درک محققان از پویایی کوتاه مدت هسته مایع زمین را تغییر داده و نشان می‌دهد، گوشته موجود بر روی هسته خارجی زمین یک رسانای ضعیف الکتریسیته بوده و بینش جدیدی از شیمی و کانی شناسی اعماق زمین ارائه می کند.
نتایج این مطالعه در مجله Nature‌ منتشر شده است.

http://www.hupaa.com

آیا زمین، ماه را به وجود آورده است؟

منشا جهان برای مدت‌های طولانی مورد تردید قرار داشته و اکنون یک دانشمند علوم سیارات مدعی شده که زمین حدود چهار و نیم میلیارد سال قبل ماه را به وجود آورده است.

به گزارش ایسنا، نظریه جدید جنجالی ویم وان وسترنن از دانشگاه آزاد آمستردام بر این اساس است که یک انفجار بزرگ معادل ۴۰ میلیارد بمب اتم که از هسته زمین منشا گرفته، منجر به شکل‌گیری ماه شده است. وی بر این باور است که این رویداد بزرگ حدود ۴٫۵ میلیارد سال قبل رخ داده و می‌تواند پاسخی برای سوال درمورد منشا ماه باشد.

دانشمند هلندی وان وسترن اظهار کرد که توضیحات قبلی در مورد چگونگی شکل‌گیری ماه در زبان ساده منطقی نیست و یک انفجار درونی زمین باعث شکل گیری و پیدایش ماه شده است.

جورج داروین، نوه چارلز داروین گفته بود که زمین اولیه به قدری سریع می‌چرخیده که قسمتی از آن به بیرون پرتاب شده و شکل ماه را به خود گرفته است.نظریه وی مشهور بود اما سپس با نظریه برخورد عظیم تحت‌الشعاع قرار گرفت که براساس آن یک جسم به اندازه سیاره مریخ با زمین اولیه برخورد کرده و در اثر این ضربه خرد شده است. اما این فرضیه پس از آورده شدن نمونه‌هایی از سنگ‌های ماه به زمین توسط ماموریت آپولو کنار گذاشته شد.

بررسی‌های شیمیایی سنگ‌ها در سال گذشته توسط دانشگاه شیکاگو نشان داد که آنها دارای ایزوتوپ‌های مشابه اکسیژن، سیلیکون و پتاسیم با نمونه‌های زمین هستند. وان وسترن می‌گوید که این نتایج نشان می‌دهد ماه زمانی بخشی از زمین بوده که با انفجاری بزرگ از هسته زمین به فضا پرتاب شده است. این محقق بر این باور است که باید انرژی پرتابشی بسیار بزرگی به سرعت به وجود آمده و طبق محاسبات وی قدرت این انفجار برابر با ۴۰ میلیارد بمب اتمی پرتاب شده در هیروشیما بوده است.

این ایده که هسته زمین از یک راکتور اتمی بسیار عظیم برحوردار بوده برای بیش از ۶۰ سال در میان دانشمندان مورد بحث بوده است. همچنین شواهدی از راکتورهای فسیلی بسیار کوچکتر تا ۱۰ متر در غرب آفریقا وجود داشته که حدود ۱۰ میلیارد سال قبل فعال بوده‌اند. دانشمندان بر این باورند که عناصر سنگین مانند اورانیوم و پلوتونیوم در سنگ‌های سنگین پس از شکل‌گیری به درون زمین نفوذ کرده و مخازن مایع بزرگ را شکل داده‌اند.

ماده رادیواکتیو در سنگ‌ها واکنش‌های کوچک از خود نشان داده که با ترکیب با سوخت کافی می‌تواند یک انفجار عظیم را شکل دهد. نظریه یک راکتور هسته‌ای داخلی می‌تواند توضیحی برای این سوال باشد که چرا زمین انرژی بیشتری نسبت به آنچه از خورشید دریافت کرده، بیرون می‌فرستد. با این حال کارشناسان اظهار کرده‌اند که حتی اگر شواهد ژئوراکتورهای جهانی پیدا شود، بسیاری از دانشمندان باید نسبت به این مساله که آنها قادر به تولید ماه هستند، متقاعد شوند.

Read More : http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-2356177

کشف شش ستاره شبیه خورشید با دیسک‌های غبار عجیب

یک تیم بین‌المللی از دانشمندان موفق به شناسایی شش ستاره مشابه خورشید با کمربندهای غبار خارق‌العاده شده‌اند.

          

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، این دیسک‌های غبار کشف شده نه تنها بزرگتر از کمربند کپلر بلکه بسیار سرد هستند.
با دمای تقریبا 250- درجه سانتیگراد این دیسک‌ها احتمالا سردترین نمونه‌های شناخته‌شده تاکنون هستند.
در مقام مقایسه، کمربند کپلر حدود 70 درجه سانتیگراد گرمتر بوده و برخی از دیسکهای غبار از دمای اتاق برخوردارند.
این شش دیسک غبار به دلایل دیگر نیز اسرارآمیز هستند. آنها فاقد مشخصه گرد و غبار هستند که همیشه در زمان برخورد سنگها منتشر می‌شود.
به گفته دانشمندان، ذرات کوچکتر غبار بسیار گرمتر از دمای این دیسک ها هستند. بر این اساس، دیسک های سرد فقط از سنگهای تقریبا نه چندان بزرگ ساخته شده‌اند.
محاسبات دانشمندان نشان داده که شعاع ذرات بین چند میلیمتر و حداکثر چندین کیلومتر است.
این محققان با استفاده از رصدخانه فضایی هرشل که بزرگترین تلسکوپ ارسال شده به فضا بوده، توانسته‌اند این دیسک های غبار غیرعادی را کشف کنند.
رصد دیسک های غبار سرد به رغم اثربخشی عظیم آن، حتی برای هرشل نیز کار بزرگی بوده است؛ از این رو دانشمندان از قابلیت درک این امکان که شاید این دیسک های غبار فرضی کهکشان های زمینه‌یی باشند که از سر اتفاق در پشت ستاره مرکزی قرار گرفته‌اند، برخوردار نیستند.
محققان بر این باورند که می‌توانند یقین نهایی در مورد یافته‌های خود را با کمک داده‌های ابزارهای بیشتر مانند تلسکوپ رادیویی آلما در شیلی به دست بیاورند.
این پژوهش در مجله Astrophysical منتشر شده است.

http://www.hupaa.com

بیل‌گیتس، فیزیک درس می‌دهد

مشهورترین چهره مایکروسافت که سال‌ها مدیرعامل این شرکت بود و مدتی است این سمت را به استیو بالمر سپرده، همراه با همسرش بنیاد خیریه بیل و ملیندا گیتس را تاسیس کرده تا سرمایه چند ده میلیارد دلاری خود را به‌درستی خرج کند. او که تا به امروز فعالیت‌های گسترده‌ای در ریشه‌کنی فلج‌اطفال، مبارزه با مالاریا و بهبود نظام آموزشی ایالات متحده انجام داده است، به تازگی یکی دیگر از آرزوهای دوران جوانی خود را به حقیقت رسانده است. او، چندین سخنرانی آموزشی در فیزیک کلاسیک را به رایگان در اینترنت قرار داده است. این سخنرانی‌ها که در اصل توسط ریچارد فاینمن در سال 1964 / 1343 ارایه شده، از بهترین و ماندگارترین منابع آموزش فیزیک در جهان است که توسط این دانشمند برجسته، برنده جایزه نوبل فیزیک و هم‌چنین پدر علم نانوفناوری ارایه شده است.

      

ادامه نوشته

۱۰ فناوری که زندگی ما را نابود کرده اند !

همه ما از تکنولوژی لذت می بریم در حالیکه می دانیم تکنولوژی زندگی ما را نابود کرده است و کاملا ضد زندگی اجتماعی است. با این حال ما نمی توانیم هیچ کاری برای متوقف کردن آن انجام بدهیم. کم شدن فعالیت بدنی، عدم مکالمه واقعی، عدم زندگی واقعی حاصل اعتیاد ما به فناوری هایی است که نه تنها لازم نیست بلکه به ما آسیب هم می رسانند. شما چه فکر می کنید ؟ اجازه دهید یک لیست ۱۰ تایی را از این دست فناوری ها بررسی کنیم.

ادامه نوشته

چند ابرانی داوطلب سفر بی بازگشت به مریخ شدند؟

در بلندپروازی ایرانی‌ها شکی نیست، این را مستشرقان و گردشگران غربی که به ایران سفر کرده اند بارها در سفرنامه‌های خود نوشته اند.

این بار اما پای سفری بی بازگشت در میان است. سفری جسورانه به سیاره سرخ با بلیتی یک طرفه که 70 ایرانی با داوطلب شدن در پروژه ماجراجویانه «مارس وان» شهامت و اشتیاق ایرانی در شکستن مرزهای رویا و واقعیت را به نمایش گذاشته اند.


«باس لنسدروپ»، مدیر ارشد و از موسسان طرح مارس وان (سفر یک طرفه به مریخ) از میزان استقبال ایرانیان از این ماموریت شگفت‌زده است.


وی در گفت‌و‌گو با ماهنامه «نجوم» می‌گوید: در مقایسه با بسیاری از کشورهای جهان که زبان انگلیسی در آنها جایگاه قدرتمندی ندارد، افراد زیادی از ایران با ما تماس گرفته‌اند و خواسته‌اند که در این پروژه داوطلب شوند و به مریخ بروند.

دقیق‌تر بگویم از ایران بیش از 70 نفر پست الکترونیکی زده‌اند و آمادگی خود را برای رفتن به مریخ اعلام کرده‌اند. جالب اینجاست که بدانید ایتالیا فقط 45داوطلب داشته است. تعداد داوطلبان آلمانی هم از ایرانی‌ها کمتر و 34 نفر بوده است.


لنسدورپ در پاسخ به این سوال که ایده سفر یکطرفه به مریخ چگونه در ذهنش شکل گرفته می گوید: سال 1376(1997) وقتی برای اولین بار تصویر مریخ‌نورد را دیدم با خودم گفتم «می‌خواهم به مریخ‌ بروم.» به دلیلی که نمی‌دانم چطور با کلمات توضیحش دهم، به محض این که آن تصویر را دیدم تصمیم گرفتم روزی به مریخ بروم و در آن سیاره گشت و گذار کنم.

آن موقع دانشجو بودم و بس. 20 سالم بود و شروع کردم به تحقیق درباره‌ی مریخ و این که فناوری سفر به مریخ چه قدر پیشرفت کرده و به کجا رسیده و این که چقدر هزینه دارد. و البته در کنارش هم تحصیلم را ادامه می‌دادم و مدتی پروژه‌ی سفر به مریخ را در رایانه رها کردم و سراغش نرفتم.

تا این که دو سال پیش دو دانشمند آمریکایی مقاله‌ای در ژورنال کیهان شناسی به چاپ رساندند که از ماموریت و سفری یک طرفه به مریخ می گفت و آن وقت بود که فکر کردم باید دوباره به دنبال این ایده بروم و درباره‌ی راه‌های ممکن و جزییات این کار تحقیق کنم و راه حلی برای تامین هزینه و منابع مالی لازم برای این کار بیابم.

این شد که با آرنائو، شریکم، نشستیم به بررسی تمام امکانات و راه‌های ممکن برای انجام این کار و در نهایت به این پروژه رسیدیم که در حال حاضر دائم اجرایش می‌کنیم و بعد من بخشی از سهام خود را در شرکتی که پیش‌ترها در آن بودم فروختم و مارس وان را راه انداختم.

لنسدورپ در پاسخ به این که «خیلی‌ها می‌پرسند ده‌ها سال طول کشید که ناسا توانست مریخ‌نوردهایی به مریخ بفرستد؛ مسوولان مارس وان چطور می‌خواهند در مدت زمانی این چنین کوتاه انسان را به سیاره‌ی سرخ بفرستند؟» گفت: چند دلیل دارد که می‌توانند این کار را به سرعت انجام دهند و مهمترین این دلایل این که در این پروژه قرار نیست فناوری بازگشت از مریخ را به دست آورند زیرا کسانی را که به مریخ می‌فرستند قراراست همان جا بمانند.

فقط کافی است فناوری فرستادن و فرود آوردن انسان بر سطح مریخ را داشته باشند و فناوری زنده نگه داشتن آنها را در آن سیاره، که البته این فناوری در حال حاضر وجود دارد.


وی معتقد است: سختی ماموریت به مریخی که ناسا و ایسا از آن حرف می‌زنند، بخش بازگشت از مریخ است نه سفر به مریخ.


اما دلیل دوم هم این که این طور نبوده که ما ماموریت سفر به مریخ را طراحی کرده باشیم و بعد ببینیم فناوری مورد نیاز وجود دارد یا نه.

بلکه در واقع ما برعکس این عمل کردیم؛ همه‌ی فناوری‌های موجود را بررسی کردیم، کنار هم گذاشتیم و در نهایت مثل قطعه‌های پازل کنار هم چیدیم تا ماموریت مارس وان را طراحی کنیم؛ آن هم با تکیه‌ی صرف بر فناوری‌های موجود، اینها دو دلیل اصلی هستند که ما را قادر می‌سازند این ماموریت را در زمانی این چنین اندک انجام دهیم.


مدیر ارشد طرح مارس وان در پاسخ به این سوال نجوم که برخی این پروژه‌ را به خودکشی تشبیه کرده‌اند و این که داوطلبان را با بلیتی یک طرفه به جایی می فرستند که هیچ چیز زمینی در آن نخواهد بود، امری غیر اخلاقی دانسته اند، گفت: «از وقتی که برای اولین بار ایده‌ی رفتن به مریخ به سرم زد می‌خواستم به آن سیاره بروم و همیشه هم می‌دانستم این سفری یک طرفه خواهد بود؛ چون به خوبی می‌دانستم که فناوری بازگشت از آن سیاره هنوز وجود ندارد. به همین خاطر به عقیده من، این به هیچ وجه ماموریتی غیر اخلاقی نیست

ادامه نوشته

جان پندری مدال اسحاق نیوتن ۲۰۱۳ را برد !

فیزیکدان نظری بریتانیایی که به ساخت اولین «ردای نامرئی» واقعی کمک کرد، مدال اسحاق نیوتن موسسه فیزیک را برده است. جان پندری (John Pendry) از کالج سلطنتی لندن این جایزه بین‌المللی را به خاطر «سهم عمده خود در علم سطح، سامانه‌های نامنظم و فوتونیک» دریافت می‌کند. مدال نیوتن – با ارزش‌ترین جایزه این موسسه – از سال ۲۰۰۸ سالانه تقدیم می‌شود.

 

این مدال به «مشارکت‌های برجسته در فیزیک» ارایه می‌شود و شامل یک جایزه ۱۰۰۰ پوندی است. جایزه امسال در جشن ۱۵ نوامبر ارایه خواهد شد و پندری «سخنرانی نیوتن» را در اکتبر ایراد خواهد کرد. برندگان قبلی این مدال عبارتند از: مارتین ریز (Martin Rees)، لئو کادانف (Leo Kadanoff)، ادوارد ویتن (Edward Witten)، آلن گوث (Alan Guth) و آنتون زیلینگر (Anton Zeilinger).

کاملا زیبا و نو

پندری طی بیش از ۵۰ سال بر روی فیزیک سطح، پراش کم‌انرژی و طیف‌سنجی پرتو X کار کرده است، اما شاید به خاطر کارهای اخیرش بر «فراماده» و «اپتیک تبدیلی» مشهور باشد – مفهومی که خود پندری آن را ساخت. این پژوهش‌ها به تحقق تجربی رداهای نامرئی، عدسی‌های کامل و دیگر قطعات الکترومغناطیسی جالب‌توجه منجر شده است.

فرامواد ساختارهای مهندسی‌شده‌ای هستند که به امواج الکترومغناطیسی به شکل نامعمول پاسخ می‌دهند، مثل این‌که ضریب شکست در سراسر آن تغییر می‌کند و حتی در مواردی مقداری منفی دارد. در مقاله برجسته‌ای که پندری در فیزیکال ریویو لترز در سال ۲۰۰۰ چاپ کرد، توضیح داد که چگونه فراماده را می‌توان برای تابش میکروموج با ضریب شکست منفی ساخت. چنین ساختاری سال بعد توسط دیوید اسمیث (David Smith) و همکارانش در دانشگاه کالیفرنیا، سن‌دیگو، ساخته شد. در ۲۰۰۶، پندری با اسمیت (که اکنون در دانشگاه دوک است) و همکارانش گروهی را تشکیل داد تا از فرامواد ضریب شکست منفی برای ساخت اولین ردای نامرئی استفاده کند.

در حالی که روابط ریاضی توصیفگر برهمکنش تابش الکترومغناطیسی با فراماده پیچیده است، پندری دریافت که می‌توان با قرض گرفتن مفاهیمی از نسبیت عام، اپتیک تبدیلی را به دقت توصیف کرد.

پیتر نایت (Peter Knight) رییس موسسه فیزیک می‌گوید: «جان در زندگی حرفه‌ای خود، نگاه فیزیکدانان به ماده و به ویژه برهمکنش ماده با نور را منقلب کرده است. نظریات او الهام‌بخش تجربی‌کارهای سراسر جهان بوده تا قطعات فراماده‌ای مانند ردای نامرئی بسازند.»

طرز «شنیدن» شکل یک اتاق!

آیا می‌توانید ابعاد اتاقی تاریک را با بر هم زدن دستان خود و گوش دادن به انعکاس صدای آن دریابید؟ خفاش‌ها، دلفین‌ها و برخی حیوانات دیگر با استفاده از انعکاس صدا مسیر خود را تشخیص می‌دهند، برخی از افراد نابینا نیز برای انجام این کار آموزش می‌بینند. هم‌اکنون مهندسانی در سوئیس و ایالات متحده به دنبال روشی هستند که با به کارگیری یک بلندگو و چهار میکروفون که هر یک در مکان‌هایی دلخواه از اتاق قرار داده می‌شود، ابعاد اتاق را محاسبه‌ نمایند. آن‌ها بر این باورند این روش می‌تواند در معماری بناها، رسیدگی قانونی به جرائم با کمک شواهد صوتی و بسیاری از موارد دیگر کاربرد داشته باشد.

ادامه نوشته

آیا ماده تاریک کهکشان‌ها را احاطه کرده؟

به تازگی پژوهشگرانی از آمریکا نوع جدیدی از ماده‌ی تاریک را پیشنهاد داده‌اند که با ماده‌ی معمولی به شدت اندرکنش دارد. این اندرکنش سبب تشکیل صفحات بسیار بزرگی می‌شود و با کهکشان‌هایی همچون کهکشان ما همپوشانی خواهد داشت. هرچند اعتقاد بر این است که ماده‌ی تاریک٬ فراوانی بسیار زیادی دارد اما تصور می‌شود این ماده اندرکنش ضعیفی با ماده‌ی سنتی داشته باشد. به پیشنهاد تحقیق جدید این نگاه بسیار ساده‌انگارانه‌ای است٬ چون ماده‌ی تاریک می‌تواند اندرکنش شدیدی با ماده معمولی داشته باشد؛ اندرکنشی که با استفاده از مشاهدات پرتوهای کیهانی قابل آشکارسازی است.

پیچیدگی‌های تاریک

دلایل و مدارک زیادی وجود دارد که وجود ماده‌ی تاریک را قوت می‌بخشد. این ماده برخلاف ماده‌ی معمولی موجب تابش یا نشر امواج الکترومغناطیس نمی شود. بعنوان مثال سرعتهای چرخشی بیش از اندازه‌ای که در ستاره‌ها و در نواحی بیرونی کهکشان‌ها وجود دارد نشان از آن دارد که کهکشان‌ها نسبت به آن حالتی که بتوانند تمامی نور را جذب کنند جرم بیشتری دارند.

ادامه نوشته

آیا چیزی می تواند از سیاه چاله بگریزد؟

اخترشناسان بر این باورند که عالم پر از سیاه چاله است. بزرگترین سیاه چاله ها که میلیون ها برابر خورشید جرم دارند در مرکز کهکشان ها قرار دارند. اما وقتی سیاه چاله ای شکل می گیرد. چه اتفاقی می افتد؟ آیا سیا چاله جایی است که ماده و اطلاعات برای همیشه درونش ناپدید می شود؟
چه می دانیم؟
سیاه چاله ها نتیجه مستقیم نظریه نسبیت عام اینشتین هستند که سیاه چاله را بسیار ساده تعریف می کند، با معرفی افق رویدادی که درون سیاه چاله را از اطرافش جدا می کند( افق رویداد جایی است که سرعت فرار برابر سرعت نور است.) در مرکز سیاه چاله تکینگی داریم، جایی که همه جرم در نقطه ای واحد یکی شده است. هر چیزی که به درون افق رویداد راه پیدا کند برای همیشه ناپدید می شود. اما در سال ۱۹۷۴ فیزیکدان انگلیسی استیون هاوکینگ نشان داد که براساس قوانین مکانیک کوانتومی ممکن است نوعی تابش ( بنام تابش هاوکینگ) از افق رویداد بگریزد و سرانجام موجب تبخیر بسیار آهسته سیاه چاله شود. البته نمی دانیم که آیا این اتفاق ممکن است موجب بازیابی اطلاعات ( هرچند به شکل تغییر یافته ) از سیاه چاله می شود یا نه. طبق قوانین مکانیم کوانتومی ممکن نیست که اطلاعات ناپدید شوند و تکینگی مرکز سیاه چاله هم با قوانین مکانیک کوانتومی سازگاری ندارد، بنابراین شاید سیاه چاله ها پیچیده تر از آن باشند که اینشتین درباره شان نظریه پردازی کرده است.
آیا ممکن است به پاسخ برسیم؟
حتی نزدیکترین سیاه چاله هزاران سال نوری از ما دورند و تابش هاوکینگ کم فروغ تر از آن است که از چنین فاصله ای بخوبی دیده شود. در نتیجه بررسی سیاه چاله ها بسیار سخت است.
 

ژاپنی‌ها از یک قطره خون، موش ساختند!

پژوهشگران ژاپنی توانسته‌اند با استفاده از تنها یک قطره خون، یک موش را شبیه‌سازی کنند.
زیست‌شناسی تولیدمثل” منتشر شده است، برای این شبیه‌سازی از سلول‌هایی استفاده شده است که در سیستم گردش خون یک موش بودند. پژوهشگران گفته‌اند که موش شبیه‌سازی شده، ماده بوده و طول عمری معادل یک موش معمولی داشته است. او قابلیت تولید مثل نیز داشت. این پژوهش در مرکز رایکن بایوریسورس انجام شده و گزارش شده است که پژوهشگران در یک موسسه مرتبط دیگر اخیرا نزدیک به ۶۰۰ نمونه ژنتیکی مشابه از یک موش را شبیه‌سازی کرده‌اند.
سلول‌هایی که تاکنون برای شبیه‌سازی موش به کار رفته‌اند، از چندین بخش مختلف از جمله گلبول‌های سفید خون در غدد لنفاوی، مغز استخوان و کبد برداشته شده‌اند. اما در مطالعه‌ای که نتیجه‌اش اخیرا منتشر شد، گروه پژوهشگران ژاپنی بررسی کرده‌اند که آیا سلول‌های سیستم گردش خون هم برای شبیه‌سازی قابل استفاده هستند یا نه. این سلول‌ها در مقایسه با دیگر سلول‌های مورد استفاده در شبیه‌سازی، برای پژوهشگران در دسترس‌تر هستند. هدایت گروه پژوهشگران ژاپنی به عهده آتسو اوگورا در مرکز رایکن بایوریسورس بود. آنها نمونه خونی را که برای شبیه‌سازی استفاده کرده‌اند، از دم یک موش برداشتند، گلبول‌های سفید آن را جدا کردند و هسته یاخته را برای شبیه‌سازی به کار بردند. پژوهشگران ژاپنی در گزارش خود نوشته‌اند که مطالعه‌شان “برای اولین‌بار نشان داد که با استفاده از هسته یاخته سلول‌های خونی می‌توان موش شبیه‌سازی کرد.” پژوهشگران در ژاپن برای سال‌ها در زمینه شبیه‌سازی موش فعالیت کرده‌ اند.

ساخت تلسکوپ غول‌پیکر یک میلیارد دلاری برای کشف حیات بیگانه تا پنج سال آینده

ستاره‌شناسان بر این باورند که بهترین راه شناسایی حیات بیگانه می‌تواند جست‌وجو برای گرمای تولید شده توسط تمدنهای دیگر با استفاده از یک مگاتلسکوپ باشد که برنامه‌ریزی برای ساخت آن آغاز شده است.
به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، این تلسکوپ عظیم 76 متری با نام احتمالی «کلوسوس» (غول) از روزنه بیش از دو برابر لنزهای کنونی برخوردار خواهد بود.
دانشمندان این پروژه خصوصی امیدوارند که این تلسکوپ بتواند شهرها یا نشانه‌های دیگر حیات بیگانه را در سیارات تا فاصله 70 سال نوری از زمین تشخیص دهند.
هزینه احتمالی این تلسکوپ حدود یک میلیارد دلار بوده و توسط کنسرسیوم کلوسوس ساخته خواهد شد.
این دانشمندان امیدوارند بتوانند تا پنج سال آینده کار ساخت این تلسکوپ را که می‌تواند حرارت نشانگر حیات بیگانه را تشخیص دهد، تکمیل کنند.
این تلسکوپ از فناوری آینه نازک در تلاش برای پائین نگهداشتن هزینه‌ها استفاده خواهد کرد.
هنوز تاریخی برای آغاز این پروژه اعلام نشده است.

به گفته دانشمندان،‌این تلسکوپ ممکن است در باخا کالیفرنیا در نزدیکی دانشگاه ملی مکزیک که یکی از شرکای این برنامه است، ساخته شود.
ستاره‌شناسان علیرغم دهه‌ها تلاش هنوز نتوانسته‌اند هیچ نشانه قطعی از حیات بیگانه پیدا کنند.
آنها معمولا به دنبال شنیدن علائم ارسالی از حیات بیگانه بوده‌اند اما این امر بر ارسال علائم از سوی این موجودات و قابلیت انسان برای تعبیر آنها تکیه دارد.

استفن هاوکینگ، فیزیکدان بریتانیایی نیز در مورد ارسال پیام به فضا هشدار داده چون ممکن است باعث هشیار کردن تمدنهای دشمن در مورد وجود بشریت در زمین شود.
(اصولآ آقای هاوکینگ جدیدآ خیلی حرفهای عجیب میزند...) بی ربط به ایسنا.....

پروژه کلوسوس این خطر را به همراه نداشته چرا که یک گیرنده منفعل است که فضا را بدون ارائه نشانه‌ای در مورد موقعیت انسان جستجو می‌کند.


Click here to view the original image of 620x423px.

forum.p30world.com

وقتی به همسایگان فضایی کارت پستال می فرستید

سال دیگر پیام‌هایی که از طریق پروژه جدید برقراری ارتباط با موجودات بیگانه در روز 17 ژوئن (27 خرداد) به فضا ارسال شد، به یک منظومه ستاره‌یی دور موسوم به «گلیزه 526» خواهد رسید.

  مقامات پروژه «سیگنال تنها» که یک وب‌سایت جدید برای ارسال پیام‌های نوشته شده به موجودات فضایی گیرنده آنها بوده، امیدوارند پیام‌های آنها بتواند نخستین گفت‌وگو بین زمین و شکل‌های دیگر حیات هوشمند احتمالی را برقرار کند.

یکی از اولین پیام‌های این شرکت که به سیستم گلیزه 526 در فاصله 17.6 سال نوری از زمین ارسال شده از طرف ری کورزویل،‌ نویسنده و مخترع آمریکایی بود که در آن آمده است: «با سلام به گلیزه 526 از سوی دانشگاه سینگیولاریتی. هنگامی که این پیام را دریافت می‌کنید، رایانه‌ها باعث باهوش‌تر شدن ما و درک بهتر شما و خرد جهان شده‌اند.»

به گفته جیسون سیلوا، مجری برنامه بازی‌های مغز کانال نشنال جئوگرافیک، این سیگنال در 19 ساعت به جایی دورتر از مسافتی که فضاپیمای وویجر در 40 سال طی کرده، خواهد رسید.

دانشمندان مطمئن نیستند که ستاره کوتوله قرمز گلیزه 526 که به عنوان هدف این پروژه انتخاب شده، میزبان سیارات فراخورشیدی دارای جمعیت موجودات بیگانه باشد اما جاکوب هاک میسرا، افسر ارشد علمی پروژه سیگنال تنها بر این تصور است که ممکن است این سیستم از حیات برخوردار باشد.

گلیزه 526 در فهرست منظومه‌های قابل سکونت نزدیک قرار گرفته است.

مقامات این پروژه محدودیتی برای پیام های ارسالی کاربرانشان به فضا قرار نداده‌اند و اولین پیام رایگان است اما برای الصاق عکس یا موارد دیگر باید هزینه‌ای پرداخت شود.

کارشناسان بر این تصورند که این نوع ارسال پیام بورد آزاد از انتقالات دیگر که به جهان انجام شده، خطرناکتر نیست. علائم راداری و جریانات الکترومغناطیسی تلفنهای همراه و دستگاههای دیگر همچنین به ارسال اطلاعات به سیارات دور می‌پردازند.

این پروژه از ایستگاه زمین جیمزبورگ که یک دیش رادیویی ساخته شده در سال 1968 در مرکز کالیفرنیا بوده، برای ارسال پیامها به فضای بیرونی استفاده کرده است. این شرکت قرارداد اجاره 30 ساله این آنتن را در اختیار دارد.

پروژه سیگنال به طور مداوم تنها دو پرتوی متفاوت اطلاعات را به سوی ستاره بیگانه ارسال می‌کند. یکی از این پرتوها پیام‌های کاربران را ارسال می‌کند و دیگری دارای یک پیام خطابی رمز دودویی است که اطلاعاتی در مورد موقعیت زمین در کهکشان، اتم هیدروژن و دیگر اطلاعات در مورد سیاره را به همراه دارد.

پیام‌های خطابی قدرتمندتر ناظران بیگانه را به دیگر پیام ها ارجاع خواهند داد.

دانشمندان و سازمان‌های دیگر تلاش کرده‌اند تا پیام‌هایی را به موجودات هوشمند احتمالی در جهان ارسال کنند. یکی از قوی‌ترین تلاش‌ها به عنوان پیام آرسیبو مشهور بوده که یک سیگنال راداری ارسال شده به خوشه ستاره‌یی M13 در فاصله 25 هزار سال نوری است.

پرتوهای سیگنال تنها از پیام آرسیبو که از رصدخانه قدرتمندی در پورتوریکو ارسال شده، ضعیف‌تر هستند اما پیام‌های این شرکت به منطقه نزدیکتری از جهان ارسال شده‌اند.

کنجکاو

شانس بیشتر حیات در سیارات سیستم‌های دو ستاره‌ای

ستاره‌شناس دانشگاه نیومکزیکو در پژوهشی جدید مدعی شده که سیارات سیستمهای خورشیدی که دارای دو ستاره میزبان هستند از شانس بیشتری نسبت به سیارات دارای یک ستاره برای حمایت از حیات بیگانه برخوردارند.
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، جونی کلارک گونه‌های مختلف سیستمهای شامل دو ستاره را برای آزمایش امکان برخورداری سیارات آنها از قابلیت حیات بیشتر یا کمتر شبیه‌سازی کرده و دریافت که در این سیستمها، کشش گرانشی دو ستاره که دور هم گردش می‌کنند باعث کاهش خطر بادهای خورشیدی برای سیاراتشان شده و احتمال برخورداری از حیات و شکل‌گیری منابع آبی را در آنها افزایش می‌دهد.

ادامه نوشته

کشف جهان های بیگانه احتمالی

503 جهان بیگانه احتمالی کشف شد

تلسکوپ «کپلر» موفق به شناسایی 503 سیاره بیگانه احتمالی شده که ممکن است برخی از آنها از شکلی از حیات که برای انسان شناخته شده، برخوردار بوده یا از آن پشتیبانی کنند.

براساس گزارش یاهو،  محققان پروژه کپلر می‌گویند برخی از این سیاره‌های جدید بسیار کوچک هستند و تعدادی از آنها نیز در منطقه قابل سکونت مدار ستاره خود قرار دارند اما هنوز تا اثبات این احتمالات به مطالعات زیادی نیاز خواهد بود. یافته‌های اخیر تعداد کاندیداهای سیاره‌های فراخورشیدی کپلر را به 3216 مورد رسانده‌استکه از این میان تنها 132 سیاره به تائید رسیده‌اند.

یافته‌های جدید از میان رصدهایی که کپلر طی سه سال اول عملیاتش یعنی از می سال 2009 تا مارچ سال 2012 انجام داده استخراج شده‌است، این فضاپیما از زمانی که به دلیل نقص در یکی از ابزارهای جهت‌یابی‌اش دچار اختلال شده،‌موفق به شکار سیاره جدید دیگری نشده است.

کپلر رصد‌های خود را به واسطه ردیابی نوسانات نوری که به واسطه عبور سیاره‌ها از برابر ستاره‌هایشان ایجاد می‌شود انجام می‌دهد.  کپلر این عمل را به واسطه خیره شدن به بیش از 15 هزار ستاره هدف اینجام می‌دهد و وظیفه ثابت ماندن زاویه دید کپلر نیز به عهده سه ابزار ژیروسکوپ مانند است که چرخ‌های واکنشی نامیده می‌شوند و به تازگی یکی از آنها دچار اختلال شده‌است.

کپلر به همراه چهار چرخ واکنشی به فضا پرتاب شد اما درحال حاضر دو چرخ از این چهار عدد از کار افتاده‌اند و اگر یکی از این چرخ‌ها توانایی خود را به دست نیاورند، روزهای شکار سیاره این رصد‌خانه 600 میلیون دلاری ناسا به پایان خواهند رسید زیرا توانایی کپلر برای ثابت ماندن در یک موقعیت از بین خواهد رفت.

http://khabardehi.com

مقاله:ترديد در صحت نظريه‌ انفجار بزرگ

طبق نظريه‌ مه بانگ جهان حدود 13 الي 14 ( 13.7 ) ميليارد سال پيش بر اثر يك انفجار بزرگ به وجود آمده است . يعني هنگامي كه يك توده‌ بسيار متراكم و به شدت داغ ساخته شده از ذرات بنيادي بر اثر يك نيروي غير قابل تصور از هم پاشيده است . در اين انفجار بزرگ اتم‌هاي هيدروژن ، نخستين اتم‌هايي بوده‌اند كه به هستي پا نهاده‌اند . بنابه اين نظريه كل جرم و انرژي فعلي هستي ، قبل از انفجار بزرگ در گوي بسيار كوچك و چگالي  جاي داشته است .

در ابتدا ما سعي خواهيم كرد تا يك انفجار كلاسيك واقعي  را در يك سه بعدي برسي كنيم !

 

 

در تمامي انفجارهاي كلاسيك ( يعني رها شدن سريع مقادير قابل توجهي انرژي و ذرات انفجار در فضا به هر صورت ممكن ) انرژي و ماده هر كدام به صورت يكنواخت در محيط سه بعدي و كروي شكل توسعه مي‌يابند ، يعني جهت تمامي نيروهاي حاصل از انفجار به صورت يكنواخت در كل محيط سه بعدي مركز انفجار به صورت كره گسترش مي‌يابد ، لازم به ذكر است كه انرژي انفجار همواره پيشروتر از مواد حاصل از انفجار است ، براي اينكه سرعت انتشار انرژي سرعت نور است ولي با توجه به قوانين نسبيت ، سرعت پرتاب ذرات كمتر از سرعت نور خواهد بود . تصوير فوق عكس‌هايي از مراسم آتشبازي را نشان ميدهد . اين انفجارها همگي در حوزه‌ جاذبه‌ سياره زمين روي داده و مركز انفجار داراي سرعت اوليه بوده است ولي چون قدرت و سرعت انفجار نسبتا زياد بوده است ، همگي انفجارها در لحظات اوليه به صورت كره بوده‌اند ، همانطور كه مشخص است با كم شدن انرژي جنبشي ذرات به علت مقاومت هوا ، ذرات تحت تاثير نيروي گرانش زمين به طرف پايين منحرف شده و سقوط مي‌كنند . ولي در انفجار بزرگ هيچ نيروي خارجي وجود نداشته است تا مسير حركت ذرات را تحت تاثير خود قرار دهد و با توجه به اينكه مركز انفجار نيز ساكن بوده است و به روايت اين نظريه ، مكان انفجار نقطه‌ صفر فضا - زمان بوده است ، در نتيجه امروزه حاصل اين انفجار بزرگ مي‌بايست عالمي كروي شكل ، در حال انبساط با سرعت ثابت و به شعاع چند ميليارد سال نوري باشد !

ادامه نوشته

اخبار جالب علمی

-مدت زمان گردش سیاره عطارد بدور خود دو برابر مدت زمان گردش آن بدور خورشیدمیباشد.
-روشنایی قرص كامل ماه 9 برابر هلال ماه میباشد.
-یك خرس بالغ قادر است با سرعت یك اسب بدود.
-قلب یك جوجه تیغی در حالت عادی 190 بار در دقیقه میزند كه در دوران خوابزمستانی به 20 بار در دقیقه كاهش می یابد.
-اسبها قادرند در حالت ایستاده بخوابند.
-كانگروها قادرند 3 متر به سمت بالا و 8 متر به سمت جلو بپرند.
-قلب میگو در سر آن واقع است.
-گونه ای از خرگوش قادر است 12 ساعت پس از تولد جفت گیری كند.
-یك كوه آتشفشان قادر است ذرات ریز و گردوغبار را تا ارتفاع 50 كیلوكتری به فضایاطراف پرتاب كند.

ادامه نوشته

سرعت نور ثابت نیست!

نظریه نسبیت خاص اینشتین سرعت نور را ۳۰۰ هزار کیلومتر بر ثانیه تعیین کرده‌است، اما اکنون گروهی از دانشمندان جسور درجستجوی این احتمال هستند که شاید این محدودیت سرعت کیهانی قابل تغییر باشد...

ادامه نوشته

نظریه انفجار بزرگ محال است!

ابتدا باید بدانیم كه سرعت فرار چیست ؟

اگر از سطح كره زمین گلوله‌ای را به طرف آسمان با سرعتی ( سرعت اولیه ) كمتر از سرعت فرار پرتاب كنیم [ با صرف نظر كردن از نیروی مقاومت هوا ] این گلوله به سطح سیاره زمین بر می‌گردد . در واقع هرگاه گلوله‌ای را به طرف بالا پرتاب كنیم ، گلوله تا ارتفاع معینی بالا میرود ، سرعت آن به صفر می‌رسد و دوباره به سطح زمین بر میگردد . در نقطه اوج ، گلوله تنها دارای انرژی پتانسیل است . هر چه سرعت اولیه گلوله بیشتر باشد ، تا ارتفاع بیشتری صعود می‌كند .  با این مقدمه می توانیم سرعت فرار را اینگونه تعریف كنیم :

سرعت فرار = مینیمم سرعت لازم برای عدم بازگشت گلوله به سطح سیاره زمین است

چون گلوله به سطح زمین باز نمی گردد پس تا بینهایت به حركت خود ادامه می دهد و چون مینیمم مقدار لازم است ، پس گلوله در بینهایت متوقف می شود . با استفاده از روابط انرژی پتانسیل گرانشی و انرژی جنبشی جسم می توان فرمولی برای سرعت فرار بیان كرد .

اگر انرژی پتانسیل گرانشی یك دستگاه شامل دو جسم در فاصله بی نهایت را برابر صفر در نظر بگیریم به راحتی می توان اثبات كرد كه :

ادامه نوشته

نشانه های وجود آب شرب در مریخ

ناسا اعلام کردند کاوشگر فرصت (آپورچونیتی) به شواهد جدیدی از وجود آب اولیه بر روی مریخ دست یافته که احتمالا قابل شرب بوده است.

کاوشگر فرصت که انرژی مورد نیاز خود را از خورشید تامین می کند 10 سال است که به مریخ رفته و هنوز به خوبی کار می کند. این کاوشگر به تازگی قدیمی ترین صخره مریخ موسوم به "اسپرنس 6" را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده است.

این سنگ حاوی شواهدی است که بطور بالقوه ای نشان می دهد آب حامی حیات، زمانی به وفور بر روی مریخ جریان داشته و  کانی های رسی را از خود به جا گذاشته است.

"استیو اسکوایر" مجری این تحقیقات از دانشگاه کورنل گفت: این شواهد قدرتمندی است که حاکی از آن است که آب با این سنگ ها در تعامل بوده، شیمی آن را دستخوش تغییر قرار داده و کانی شناسی آن را به شیوه قابل توجهی تغییر داده است.

وی این تحقیقات را به عنوان یکی از مهمترین ماموریت های فرصت طی یک دهه ی حضور خود در مریخ توصیف کرد چرا که شیمی بسیار متفاوتی را نسبت به اکتشافات پیشین درباره وجود آب روی سیاره ای نشان می دهد که اکنون کاملا خشک است.

دانشمندان معتقدند، زمانی آب بسیار زیادی بر روی مریخ جریان داشته و از میان صخره ها، سنگ ها و برخی شکستگی ها می گذشته و غلظت غیرمنتظره ای از رسوب را بر جا گذاشته است.

این تحلیل ها نشان دهنده اثری از نوعی آب قابل آشامیدن است که در یک میلیارد سال نخست عمر مریخ بر روی آن جریان داشته است.

hupaa.com

نخستین تصویربرداری از درون اتم‌ها

  دانشمندان هلندی موفق به تصویربرداری از درون یک اتم برای نخستین بار شدند.
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، این موفقیت می‌تواند به طراحی اشکال رادیکالی جدید ابزار الکترونیکی بینجامد و به درک دانشمندان از اساسی‌ترین بلوک‌های سازنده کمک کند.
در آزمایش‌های انجام‌شده، محققان از لیزر و میکروسکوپ برای رصد درون ذره هیدروژن، بهره بردند.
این نوع تصاویر هرگز تهیه نشده بود؛ زیرا تمامی آزمایش‌های پیشین ذراتی را که دانشمندان در تلاش برای تصویربرداری از آن‌ها بودند، نابود می‌کردند. ..

       دانشمندان هلندی موفق به مشاهده محتوای اتم هیدروژن با استفاده از لنزهای خاصی شدند که  تصاویر را تا بیش از 20 هزار برابر بزرگ کرده و یک "میکروسکوپ کوانتومی" خلق می‌کند.

ادامه نوشته

کشف ضربان قلب خورشید

مطابق تحقیقات جدید در دانشگاه مونترئال، یک «ضربان قلب خورشیدی» مغناطیسی در عمق درون این ستاره می‌تپد و انرژی تولید می‌کند که منجر به ایجاد جرقه‌ها و لکه‌های خورشیدی می‌شود.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، جدیداً یک شبیه‌سازی ابررایانه‌ای جدید که در نشریه Science تشریح شده، واژگونی‌های میدان مغناطیسی دوره‌ای خورشید را مطالعه کرده است.

طبق این مدل، هر چهل سال یک بار، باندهای میدان مغناطیسی ناحیه خورشید جهت یا قطبیت‌شان را تغییر می‌دهند. این چرخه حدود چهار برابر طولانی‌تر از چرخه لکه خورشیدی 11 ساله است که بر سطح فعالیت خورشیدی حکمرانی می‌کند.

ادامه نوشته

سن دقیق جهان چقدر است؟

یک دانشمند آمریکایی در اقدامی جالب نسخه شبیه‌سازی شده خود از صدای انفجار بزرگ را با داده‌های دقیق جدید بدست آمده از کاوشگر فضایی چندین میلیون دلاری، ترکیب کرده است.
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، اطلاعات بازگشتی از تلسکوپ فضایی پلانک سازمان فضایی اروپا تا کنون به فیزیکدانان زیادی در تجدیدنظر برآوردهای آنها از سن جهان کمک کرده و اکنون یک استاد دانشگاه واشنگتن از این داده‌ها برای ایجاد بازگردانی ارتقا یافته و وضوح بالا از صدای توسعه اولیه جهان در بیش از 13 میلیارد سال قبل استفاده کرده است.

جان کریمر 10 سال پیش ابتدا یک نسخه صوتی از انفجار بزرگ را با استفاده از اطلاعات ابزار ناهمسانگردی ریزموج ویلکینسون ناسا ساخته بود. وی اکنون از خوانش‌های باکیفیت بهتر پلانک برای ساخت یک بازگردانی جدید استفاده کرده است.

این فیزیکدان از تحلیل‌های ماموریت پلانک در مورد تابش زمینه کیهانی که شامل تابش‌های حدود 400 هزار سال پس از آغاز جهان بوده، استفاده کرده است که تغییرات دمایی تابش زمینه کیهانی را به اجزای فرکانس زاویه‌ای یا چندقطبی تغییر می‌دهد.

به گفته کریمر، فرکانس‌های واقعی انفجار بزرگ بسیار پایین‌تر از آن بودند که با گوش انسان شنیده شوند از این رو وی آنها را با ضریب بسیار بالایی برای شبیه‌سازی خود بالا برده که اولین 760 هزار سال جهان را نمایش می‌دهد.

ماه گذشته سازمان فضایی اروپا از یک پرتره از جهان نوزاد بر اساس داده‌های 15.5 ماه اول تلسکوپ فضایی پلانک رونمایی کرده بود.

این داده‌ها همچنین ارزش جدیدی را برای سرعت انبساط جهان در امروز ایجاد کرده و نشان داد که سن دقیقتر جهان 13.82 میلیارد سال است که 80 میلیون سال پیرتر از داده‌های پیشین محسوب می‌شود.

ایسنا